Tak jak Prahlada Maharadźa pojawił się w rodzinie demonów, a Hanuman pojawił się jako małpa, Śri Haridasa Thakura pojawił się w niskiej klasie. Haridasa był przystojny i posiadał wszystkie arystokratyczne cechy. Jako wysoki intelektualista wygrywał wszystkie debaty w Sanskrycie i filozofii. Nigdy jednak nie tracił humoru. W swojej młodości zasłynął swoim wyjątkowym oddaniem i ascezą. Choć urodził się w rodzinie muzułmańskiej, to gdy został Wajsznawą, nawet bramini chętnie smarowali swoje ciała kurzem z jego stóp.
Sam Najwyższy Pan Anantadewa wychwala Haridasa Thakura: „Nawet Pan Brahma i Pan Śiwa zawsze pragną przebywać z takimi bhaktami jak Haridasa. Półbogowie pragną dotknąć transcendentalnego ciała Haridasa. Dzięki wypowiedzeniu jego imienia- Haridasa, ktoś zostanie przeniesiony do siedziby Kryszny.” (Ćajtanja Bhagawata)
Nawadwipa pełna była okrutnych materialistów i wielbicieli Kali, prowadzonych przez smarta braminów zanim Mahaprabhu rozpoczął Swój ruch sankirtana. Smartowie zakazywali głośnego intonowania Wajsznawom z wymówką, że „to może obudzić Pana Wisznu, który rozzłości się i przeklnie Nawadwip głodem.” Ale zwyczajem Haridasa było głośne intonowanie Hare Kryszna w czasie przechadzania się wzdłuż brzegu Gangesu. Każdego dnia przed przyjęciem swojego jedynego posiłku kończył sto dziewięćdziesiąt dwie rundy (trzysta tysięcy imion Kryszny).
Pewnego razu bramin-łotr sprowokował Haridasa Thakura. Bramin powiedział, że właściwą metodą jest intonowanie Hare Kryszna cicho wewnątrz swojego umysłu. Cytując Wedy, Śrimad Bhagawatam i Naradija Puranę Haridas ostatecznie dowiódł, że głośne intonowanie imion Kryszny przynosi sto razy większy rezultat niż ciche intonowanie. Jan-nama grihann akhilan, srotrin atmanam ewa ća, sadjah punati... “Każdy, kto intonuje Twoje imię oczyszcza wszystkich, którzy słuchają jego intonowania oraz samego siebie.” (Śrimad Bhagawatam 10.34.17) Haridas podsumował : „Co jest lepsze- karmienie siebie czy karmienie siebie i równoczesne karmienie tysiąca innych?”
Niektórzy ludzie złudnie myślą: „Ponieważ Haridasa Thakura zawsze intonował Hare Kryszna, to nie delektował się smakami rozrywek Radha-Madhawy.” Imię Kryszny jest klejnotem spełniającym pragnienia (nama czintamani) i samym ucieleśnieniem rasy (rasa wigraha). Więc dzięki czystemu intonowaniu świętych imion Haridasa Thakura definitywnie smakował transcendentalnych smaków miłosnego oddania dla Radha-Madhawy. Haridasa Thakura, znawca świętego imienia, uczył wszystkich, jak wejść w rasa śastry drzwiami łaski Mahaprabhu, otrzymywanej dzięki czystemu i ciągłemu intonowaniu świętych imion Kryszny.
Czując zagrożenie z powodu przejścia Haridasa Thakura na Wajsznawizm, muzułmański zarządca zaaresztował go. Aby oświecić Kaziego Haridasa powiedział: „Wszystkie żywe istoty w stworzeniu inspirowane są przez Pana w sercu, aby działać na różne sposoby. Ludzie z różnych religii chwalą święte imiona Pana oraz cechy zgodnie z poglądem ich pism. Najwyższy Pan przyjmuje nastrój każdego. Jeśli ktokolwiek okazuje złośliwość względem czyjejś religii, w rzeczywistości okazuje złośliwość wobec Samego Pana, który wielbiony jest przez tą religię. Ponieważ Bóg jest jeden, osoba ta staje się zazdrosna o Najwyższego Pana, którego sama wielbi.”
Gubernator pochwycił te słowa, lecz Kazi (lokalny zarządca) nalegał na to, aby Haridasa dokonał wyboru: „Porzuć swoje przekonania lub umrzyj.”
Haridasa odpowiedział z mocą: „Jeśli moje ciało cięte jest na kawałki i nawet jeśli zostanę zabity- nadal będę intonował Hare Kryszna.”
Rozzłoszczony Kazi rozkazał publicznie schłostać Haridasa Thakura na śmierć. Został brutalnie pobity, ciągany po dwudziestu dwóch placach i wrzucony do Gangesu. Pochłonięty pamiętaniem o Panu Hari cudownie przeżył dzięki łasce Boga. Kazi, bramini oraz rywale pobiegli do Haridasa. Entuzjastycznie przywitali Haridasa Thakura i błagali o przebaczenie za swoją obrazę. Wybaczył im i pobłogosławił ich oddaniem. Haridasa pomyślał, że jego męka była odpowiednią karą za to, że słuchał znieważania Wajsznawy z ust Kaziego.
Prema-wilasa mówi, że Haridasa przyjął diksza od Śri Adwajty Aćarji. Haridasa Thakura wywarł ogromny wpływ od początku ruchu sankirtanu Śri Ćajtanji. Działając razem z Panem Nitjanandą rozpowszechniał świadomość Kryszny w Bengalu. Gdy Haridasa Thakura przybył do Dźagannatha Puri, Pan Ćajtanja podarował mu pokój w ogrodzie, zaraz obok Swojego. Każdego dnia Pan wysyłał prasadam do Haridasa. Spotykali się także regularnie, aby rozmawiać o Kryszna-katha.
Wpatrując się w lotosową twarz Pana Ćajtanji, trzymając Jego stopy na swojej piersi i intonując Śri Kryszna Ćajtanja, Haridas opuścił ten świat. Pan Ćajtanja osobiście zaniósł ciało Haridasa nad morze. Swymi własnymi dłońmi pochował go w piasku. Potem Mahaprabhu prosił o datki na festiwal, aby uczcić odejście Haridasa Thakura. Pan Ćajtanja oddał hołd Swojemu czystemu bhakcie:
„Wszyscy śpiewajmy chwały Haridasa Thakura. Haridas był klejnotem koronnym tego świata. Przez jego śmierć ziemia straciła swój skarb. Z powodu Swojej łaski Kryszna podarował Mi jego towarzystwo. A teraz zabrał go. Gdy Haridasa sam zapragnął opuścić świat, nie mogłem go powstrzymać. Tak jak Bhiszmadewa, Haridasa porzucił swoje życie zgodnie ze swoją własną wolą.” (Ćajtanja-ćaritamryta, Antja 11.93-98)
Samadhi Haridasa Thakura znajduje się nad morzem w Dźagannatha Puri. (zdjęcie str. 13)
Śri Harinamaćarja Śrila Thakura Haridasa ki dźaj!
Hare Kryszna Hare Kryszna Kryszna Kryszna Hare Hare
Hare Rama Hare Rama Rama Rama Hare Hare

Pan Ćajtanja osobiście wkładając Swojego bhaktę, Śri Haridasa Thakura, w samadhi w Dźagannatha Puri, ustanowił praktykę budowania samadhi w Gaudija sampradaji. Śri Kryszna Dasa Kawiradźa Goswami opisuje tą transcendentalną rozrywkę w jedenastym rozdziale Ćajtanja-ćaritamryty, Antja-lila.
Spoglądając na słodką, lotosową twarz Pana Gaurangi i intonując Śri Kryszna Ćajtanja, Śri Kryszna Ćajtanja, Śri Kryszna Ćajtanja, Haridasa Thakura opuścił swoje ciało. Niebo rozbrzmiewało grzmiącym dźwiękiem Hari i Kryszna, intonowanym przez bhaktów. Pan Ćajtanja, przejęty uczuciami premy, podniósł ciało Haridasa i zaczął tańczyć. Potem w trakcie głośnego kirtanu i ekstatycznego tańca ciało Haridasa Thakura zostało posadzone na palankinie i zawiezione nad brzeg morza.
Kąpiąc ciało Haridasa w morzu Śri Ćajtanja powiedział: „Od tej pory ten ocean stał się wielkim miejscem pielgrzymek.” Po nałożeniu na ciało Haridasa maha-prasadam od Pana Dźagannatha (jedzenie, ubranie, papka sandałowa i jedwabne sznury), Pan Ćajtanja i bhaktowie pochowali go na plaży. Pan Gaura Raja Swoimi pięknymi dłońmi przykrył ciało piaskiem, intonując Hari bol! Hari bol! Miejsce samadhi zostało oznaczone platformą i otoczone mocnym, ochronnym ogrodzeniem. Śri Ćajtanja Mahaprabhu i Jego bhaktowie, wypełniając wszechświat świętym imieniem Hari, żywiołowo tańczyli i intonowali okrążając samadhi Śri Haridasa Thakura.
Samadhi Haridasa Thakura nadal można odwiedzać w Dźagannatha Puri. Każdego roku w Annata-ćaturdasi (wrzesień) Wajsznawowie przeprowadzają tirobhawa mahotsawę (święto odejścia), aby upamiętnić odejście Śrila Haridasa Thakura. Pan Ćajtanja powiedział: „Jeśli ktoś tu przychodzi, intonuje Hare Kryszna i tańczy, bardzo szybko osiągnie łaskę Kryszny.”

_________________
Niech Pan Śri Ćajtanja, księżyc Nawadwipy, król tancerzy, pojawi się
w zakątku mego serca.

wspaniały text , dzięki !