|
Zgodnie z opisami Narahari Ćakrawartiego (poniżej słowa Śrila Kryszna Kszetry Prabhu), Śri Gopal Goswami poszedł na spotkanie śalagrama z Nepalu i powrocie do Wryndawan (z nowym uczniem, Gopinathem, spotkanym podczas jego podróży) Gopala uczestniczy w praktykach czczenia Madana-mohana, Gowindy oraz Gopinatha. Pozostali Goswami wysoko cenią Gopala śringara-sewa – ubieranie i ozdabianie boskich figur– które wykonuje biegle i z oddaniem, podczas gdy on sam w głębi serca tęskni do pełnego darśanam tychże wizerunków przedstawionych w kamieniach śalagrama, którym także oddaje codzienną cześć.
Śri Cajtanja Mahaprabhu obiecał Śri Gopala bhacie, ze pojawi się w jego życiu mimo iż zakończył On swoje lila.
Nadzieje Gopla, że spotka Pana Gaurange osobiście raz jeszcze, zostały zniweczone kiedy dotarły dary i wiadomość od Pana Gaurangi z Puri, obwieszczając nieuchronne odejście jego Mistrza. A po odejściu Gaurangi Mahaprabhu, pomimo wcześniej złożonego przez niego przyrzeczenia, iż ukaże się on Gopali w uświęconym kamieniu śalagrama, jak dotąd to nie nastąpiło.
Przez cały ten czas Gopala cierpi z powodu nieobecności Ćajtanji. Gopala cierpiał katusze z powodu rozdzielenia, którą to ciężką swą dolę porównuje on do niedoli rozczarowania gopi na wieść o tym, że zostały odrzucone przez Krysznę w lesie zanim nastąpił Taniec Rasa (według BhP 10.29.18-28 ); na przemian porównuje on siebie do Adźamili, upadłego bramina opisanego w BhP (6.1-3); lub też usilnie prosi Jamunadewi oraz Wryndadewi, odpowiednio leśną i rzeczną boginię Wryndawan, o pomoc. Stan wymęczenia nerwowego Gopala osiąga punkt krytyczny w roku 1542 w dniu obchodów pojawienia się Nrysimha awatara, które odbywały się o zmierzchu poprzez dokonywanie ablucji kamienia śalagrama traktowanego jako murti formy Pana o wyglądzie pół-człowieka, pół-lwa. W tamtym czasie, podczas gdy koncentrował się on na postaci Wisnu w formie Nrysimhy i zwracał się do niego używając mantr, cały czas myślał o postaci swego Pana w kamieniu i zakrzyknął (cytując BhP 7.8.17), „Tego właśnie dnia Pan ukazał się Prahladzie, wypełniając twierdzenie tego ostatniego mówiące, iż może się on objawić się gdziekolwiek, przez pojawienie się z kamiennego filaru. Czyż nie może on w podobny sposób ukazać ponownie swojej niezwykłej postaci z mojego kamienia śalagrama?”. Uczeń Gopala, Gopinatha, przynagla swojego guru aby ten kontynuował ceremonię kąpieli, ale Gopala jest roztargniony do tego stopnia, że mdleje. Ostatecznie wykonuje on rytuał abhiszeka, WTEDY po jego ukończeniu zostaje on nagrodzony wizją Pana jako Ghanaśjamy, Kryszny, pięknego, o ciemnej skórze boskiego Pasterza Krów z Wryndawan, który ukazał się w kamieniu. W tym momencie owładnięty emocjami jak nigdy przedtem, w zatroskaniu wypowiada słowa usprawiedliwienia mdlejąc przy tym raz po raz.
To, że Gopala Bhatta miał specjalne błogosławieństwo od Ćajtanji oraz Radharamana by mógł ofiarować swą służbę bóstwu Radharamana jest wyrażone w poniższych wersach zaczerpniętych z kolekcji wierszy znanych jako Ćajtanja Padawalii, śpiewanych corocznie z okazji obchodów na cześć pojawienia się Radharamana:
Dźaj! Chwała ukochanemu, kwiecisto-rękiemu Śri Gopala Bhattcie,
pszczole na miodzie kwiatu lotosu stóp pana Krysznaćajtanji.
W zagajniku Śri Wryndawan i czarującym miejscu tańca rasa
ma on to szczęście by móc służyć Radharamanie;
Ten szczęśliwiec służący Radharamanie, pielęgnuje go
uczuciami gopi.
Dzięki gałęzi wyrastającej z korzenia najwyższej szczęśliwości,
pragnienie wielbiciela zostało spełnione
Pije on słodycz piękna Kryszny we dnie i w nocy
poprzez nie mruganie oczami, których nigdy z niego nie spuszcza.
...
W wisznuiźmie Ćajtanji, jak już zauważyliśmy, pozycja Radhy jako najwyższej małżonki Kryszny będącej jednocześnie jego doskonałym wielbicielem jest dogłębnie zbadana przez Ćajtanję i jego uczniów. Biorąc pod uwagę tożsamość Ćajtanji jako postaci złożonej z Radhy i Kryszny, nie dziwi fakt, że Radharamana jest postrzegany nie tylko jako Kryszna ale także Radha-Kryszna. Wskazuje na to również jego imię „Radharamana”, jak napisał dwudziestowieczny asceta wisznuicki, Ramadan Baba z Pathbari:
…
Rozważcie głęboko w waszym sercu
że ta postać to nie sam Kryszna.
W imieniu tym tkwi pełna tożsamość, i nie jest to Kryszna
jedynie, dlatego Radharaman brzmi jego imię.
…
Kiedy Radha kocha i flirtuje z Kryszną –
para ta zwie się Radharaman.
I ta nierozłączna para – Kryszna wewnątrz, otulony przez
Radhę – nieustannie intonuje imię Radharaman.
Serce przy sercu, Radharaman z pewnością jest Śri Ćajtanją –
Skutkiem czego, niewidoczne jest bóstwo Radhy obok niego.
W rzeczy samej, nie ma potrzeby dla istnienia osobnego bóstwa
jako że Kryszna jest z nią nierozłączny.
Ta nierozłączna para to Śri Ćajtanja,
który przyjął postać Radharamana.
Życiem Gopala Bhatty – stał się Radharaman.
_________________
Niech Pan Śri Ćajtanja, księżyc Nawadwipy, król tancerzy, pojawi się
w zakątku mego serca.
Ostatnio edytowano 8 maja 2007, o 06:24 przez Divya, łącznie edytowano 2 razy
|
