|
108 Podstawowych Nauk Śrila Bhaktisiddhanty Maharadźa
1. Param widźajate śri-kryszna-sankirtanam- „Wszelka chwała zbiorowemu intonowaniu świętych imion Kryszny”. Słowa te napisał Śri Mahaprabhu w swojej Śikszasztakam. Są one najwyższym celem Gaudija Math.
2. Śri Kryszna jest obiektem wszelkiego wielbienia. Jest On jedynym odbiorcą przyjemności, a wszyscy inni stanowią przedmiot Jego radości.
3. Wszyscy, którzy nie są wielbicielami Hari, to głupcy i mordercy jaźni.
4. Każdy mieszkaniec Matha ma obowiązek nauczyć się tolerancji.
5. Zamiast wierzyć w swoje własne siły , wielbiciele, którzy podążają w ślady Śri Rupy, przypisują wszelkie swoje zalety ich oryginalnemu źródłu.
6. Ci, którzy pielęgnują pomieszane zasady religijne nie mogą służyć Najwyższemu Panu.
7. Wszyscy razem powinniście służyć Panu Hari, mając ten jeden cel w umyśle.
8. Świętym miejscem jest to, gdzie omawia się tematy związane z Panem Hari.
9. Nie spełniamy pobożnych czy grzesznych uczynków, ani nie jesteśmy głupcami czy spekulantami umysłowymi. Nosimy buty pozbawionym dwulicowości wielbicielom Śri Hari i zostaliśmy inicjowani mantrą: kirtanija sada hari: „Zawsze intonuj święte imiona Hari”.
10. Zamiast wyklinać naturę i czynności innych, spróbuj najpierw poprawić samego siebie. Takie jest moje polecenie.
11. Naszym najwyższym zajęciem jest służenie mieszkańcom Wradźy, cierpiącym z powodu rozłąki z Kryszną.
12. Wzniosły wielbiciel czyli mahabhagawata wie, że wszyscy inni są jego mistrzami duchowymi. Dlatego z pewnością jest on dźagad-guru, mistrzem duchowym całego świata.
13. Jeśli chcemy osiągnąć najwyższy cel życia, musimy porzucić wszelkie rodzaje popularnych opinii i słuchać nauk literatury wedyjskiej.
14. Każdy powinien pragnąć osiągnąć ostateczny cel życia.
15. Poufni bhaktowie Pana nie mają innego pragnienia, jak tylko służyć lotosowym stopom zwolenników Śri Rupy.
16. W żaden inny sposób nie można połączyć się z obiektem transcendentalnym, jak tylko poprzez słuchanie.
17. Skoro tylko zabraknie nam obrońcy, otaczające nas obiekty zmienią się we wrogów i zaatakują nas. Jedynym naszym obrońcą jest hari-katha wypowiadana przez prawdziwych wielbicieli.
18. Żaden pochlebca nie może zostać guru ani nauczającym.
19. Lepiej już być ptakiem, zwierzęciem, mrówką czy innym owadem niż oszukiwać. Tylko osoba pozbawiona skłonności do oszukiwania może osiągnąć pomyślność.
20. Wajsznawizm jest inną nazwą prostoty. Słudzy, podobnych łabędziom wajsznawów, mają proste serca i właśnie dlatego są najlepszymi z braminów.
21. Pierwszym obowiązkiem najbardziej współczujących dusz jest odciągnięcie żywych istot od ich nikczemnego smaku. Więcej błogosławieństwa przynosi ocalenie choćby jednej duszy z więzienia Mahamaji niż otwarcie milionów szpitali.
22. Towarzystwo osób, które nie rozwinęły skłonności do służenia Najwyższemu Panu nigdy nie jest pożądane, nawet jeśli zdaje się być niezwykle przyjemnym.
23. Nauczanie bez praktykowania tego, czego się naucza jest częścią karmy.
24. Nasze przywiązanie do życia materialnego zmniejszy się, jeśli będziemy po prostu służyć Najwyższemu Panu i Jego wielbicielom.
25. Naszą główną chorobą jest gromadzenie rzeczy nie związanych z Kryszną.
26. Nie przyszliśmy do materialnego świata, żeby zostać cieślami lub mechanikami. Jesteśmy po prostu posłańcami niosącymi nauki Mahaprabhu.
27. Nie będziemy długo żyć na tym świecie. Nasze ludzkie narodziny zakończą się sukcesem jeśli porzucimy ciało intonując o chwałach Hari.
28. Najbardziej upragnionym celem życia jest dla nas kurz z lotosowych stóp Śri Rupy, który spełnił pragnienie Śri Ćajtanjadewy.
29. Materialny świat sprzeciwiający się Najwyższemu Panu jest miejscem bolesnych testów. Tolerancja, pokora i wychwalanie innych pomagają nam wielbić Pana Hari na tym świecie.
30. W każdym życiu otrzymujemy ojca i matkę, ale nie w każdym dostajemy zbawienne instrukcje.
31. Zewnętrznie czynności wielbiciela i intrygi pseudo-wielbiciela mogą się wydawać takie same. Ale w rzeczywistości są inne. Różnią się jak niebo i ziemia, jak mleko i woda wapienna.
32. Osoby, które błędnie przyjmują niepobożne skłonności za pobożne, z pewnością wpadają w tarapaty. To tak jakby przez pomyłkę oszukać kowala na stali- końcowy produkt nie będzie wiarygodny.
33. Skoro tylko poznajemy prawdę, powinniśmy się w niej utwierdzić. Nie powinniśmy marnować na zadowalanie zmysłów ani chwili z czasu jaki nam pozostał do przeżycia. Raczej, wykorzystajmy cały czas na wielbienie Hari.
34. Wielu ludzi błędnie przyjmuje imitację (anukara) za podążanie (anusara). Są to dwie odrębne rzeczy. Przebranie się za Naradę do przedstawienia jest imitacją, lecz praktykowanie ścieżki oddania ukazanej przez Naradę jest podążaniem.
35. Tylko ci, którzy są nieustannie zaangażowani w wychwalanie tematów związanych z Hari są sadhu. Sadhu są jedynie ci, którzy zawsze zajęci są służeniem Najwyższemu Panu. Sadhu to tylko ci, których jedynym celem jest zadowolenie Kryszny. Sadhu nie zajmują się niczym innym jak tylko służeniem Krysznie.
36. Jeśli Narajana Sam ofiaruje komuś siebie, zawsze pozostanie coś co jeszcze mógłby ofiarować. Jednakże wielbiciele Pana mogą dać Narajana całkowicie.
37. Nie zostawaj mistrzem duchowym po to, by stać się zazdrosnym o innych. Nie zostawaj mistrzem duchowym, aby oddawać się zadowalaniu zmysłów. Jeśli zamiast tego możesz stać się uczciwym sługą Kryszny i zdobyć Jego łaskę, nie musisz się niczego obawiać.
38. O ile i dopóki nie uznamy mistrza duchowego za objawienie Najwyższego Pana- nieróżne od Niego- nie będziemy w stanie intonować świętych imion.
39. Po to, by nauczyć nas jak Mu służyć, Najwyższy Pan inkarnował jako mistrz duchowy.
40. Żywe istoty nigdy nie odniosą korzyści studiując setki książek lub działając kapryśnie.
41. W obecnych czasach łatwo jest zostać oszukanych przez ludzi, którzy zwodzą innych w imię religii.
42. Poufne znaczenie wypowiedzianej otwarcie bezsprzecznej prawdy może zostać zrealizowane dopiero po setkach żyć czy nawet setkach jug. Dopóki nie poświęcimy setek galonów ciężko zdobytej krwi, nie będziemy w stanie sprawić, by inni zrozumieli prawdę.
43. Najwyższy Pan nie przyjmuje przedmiotów ofiarowanych przez osobę, która nie intonuje 100 tysięcy imion dziennie.
44. Towarzystwo jest głównym bodźcem do rozwoju pragnienia by wielbić Hari. Przebywając w towarzystwie niewielbicieli robimy postęp materialny, przebywając z bhaktami wzmacniamy stopniowo skłonności do wielbienia Hari. Towarzystwo wielbicieli to najcenniejszy nabytek ludzkiego życia, proszę, nie bądźcie mu niechętni.
45. Skoro tylko poczujemy jak niedogodne jest materialne życie, Pan staje się naszym schronieniem i sprawia, że stajemy się zdatni do służenia Mu.
46. Dopóki ktoś pełen jest anartha, nie będzie miał dosyć szczęścia, aby osiągnąć służbę dla lotosowych stóp Śri Radhiki. Takie niekwalifikowane z powodu anartha osoby, które chętnie dyskutują o transcendentalnych rozrywkach godnej najwyższej czci Śri Radhy, są zwykłymi zadowalaczami zmysłów, ukrytymi materialistami czyli prakryta sahadźijami.
47. Kiedy dzięki intonowaniu świętych imion wszystkie anartha zostaną usunięte, wówczas forma, cechy i rozrywki Pana objawiają się automatycznie. Nie ma potrzeby sztucznie zmuszać się do pamiętania formy, cech i rozrywek Pana.
48. Wszyscy powinniście szerzyć nauki Śri Rupy i Raghunathy z wielkim entuzjazmem. Naszym najbardziej upragnionym celem jest stanie się cząstką kurzu u lotosowych stóp zwolenników Śri Rupy.
49. Nie porzucajcie wielbienia Hari nawet gdybyście musieli stawić czoła tysiącom niebezpieczeństw, krytyce i prześladowaniom. Nie zniechęcajcie się widząc, iż większość ludzi na świecie nie uznaje prawdy. Nie porzucajcie ani wielbienia Hari ani omawiania kryszna-katha, które są waszym życiem i duszą. Zawsze intonujcie imiona Hari, myśląc o sobie jako o niższych niż źdźbło trawy na ulicy i będąc bardziej tolerancyjnymi niż drzewo.
50. Nie interesuje nas stanie się wzorowym pracownikiem ani oddanie się praktykom religijnym. Dążymy jedynie do tego, by narodziny po narodzinach pozostać cząstką pyłu u lotosowych stóp Śri Rupy.
51. Obyśmy nigdy nie stali się obojętni wobec spełniania ofiary śri-kryszna-sankirtanu. Samo niezachwiane i coraz większe przywiązanie do tej ofiary przyniesie nam wszelką pomyślność. Wszyscy powinniście odważnie nauczać przesłania Śri Rupy-Raghunathy, działając pod ich przewodnictwem z wielkim entuzjazmem.
52. Jeśli porzucę nauczanie prawdy z obawy, że mówienie szczerej prawdy uczyni mnie niepopularnym, będzie to znaczyło, iż porzuciłem autoryzowaną ścieżkę wedyjską i podążam nieautoryzowaną ścieżką nie-wedyjską. Stanę się bezbożnikiem, a to oznacza, że nie mam wiary w Boga.
53. Dwie rzeczy reprezentują Najwyższego Pana w świecie materialnym: transcendentalna wibracja dźwiękowa (święte imię) i forma Bóstwa, które cieszy się wiecznymi duchowymi rozrywkami.
54. Służymy Panu w formie Bóstwa intonując Jego święte imiona. Świadomości można służyć tylko poprzez świadomość.
55. Wielbiciele Pana wołają Go intonując Jego święte imiona, dla Jego przyjemności.
56. Bóstwo, które spełnia transcendentalne rozrywki na Wajkuncie jest miłosierną inkarnacją wiecznej, oryginalnej formy Pana, która pojawia się w tym świecie. Jest Ono bezpośrednim objawieniem Boga, Najwyższej Osoby. Wajsznawowie nie są bałwochwalcami, którzy albo wyobrażają sobie, że forma Boga jest materialna, albo że jest On pozbawiony formy.
57. Tak jak Brahma-samhita w skrócie opisuje cel Wed, podobnie Tattwa-sutra Bhaktiwinody Thakury właściwie i w skrócie opisuje cel i konkluzję Śrimad- Bhagawatam, będącego komentarzem do Brahma-sutry.
58. Dopóki nie przestudiujemy Śrimad- Bhagawatam pod kierownictwem aćarji- wajsznawy, który przestrzega zasad i reguł, nigdy nie pojmiemy znaczenia Brahma-sutry. Śrimad-Bhagawatam jest naturalnym komentarzem do Brahma-sutry.
59. Śri Dźiwa Goswami szczególnie objawił, że Śrimad-Bhagawatam jest oryginalnym komentarzem do Wedanta-sutry. Komentarz Śakaraćarji jest obcy. Skoro autor Wedanta-sutry napisał Śrimad-Bhagawatam jako komentarz, to Śrimad-Bhagawatam jest tym komentarzem. Prawdziwe znaczenie Wedanta-sutry możemy znaleźć tylko w Śrimad-Bhagawatam.
60. Słowo bhakti nie może mieć zastosowania względem nikogo innego, oprócz Kryszny. Kryszna jest jedynym podmiotem służby oddania. Brahman jest podmiotem bezosobowej wiedzy, Paramatma- jogi, lecz Kryszna jest najwyższym podmiotem służby.
61. Każde słowo ma dwa rodzaje znaczeń: znaczenie pochodzące z oświeconego punktu widzenia i znaczenie pochodzące z nieoświeconego punktu widzenia. Znaczenie abstrakcyjne, które różne jest od Kryszny, Wisznu czy Ćajtanjadewy, wskazujące na coś innego, jest znaczeniem nieoświeconym. Natomiast wszystkie znaczenia słów wywodzące się z oświeconego punktu widzenia wskazują na Krysznę i świadomość Kryszny.
62. W rzeczywistości osoba, która kryje się za słowem „Kryszna” nie jest tą, którą nieprzeliczone rzesze ślepych zwolenników rozumieją pod słowami „Bóg”, „Allach”, a nawet „iśwara” czy „Paramatma”. Słowa te w różnych językach używane są, by wskazać odrębne źródła splendoru związanego z Kryszną. Takie osoby nie są w stanie uchwycić pełni znaczenia słowa „Kryszna”.
63. Nie ma pracy bardziej pomyślnej od służenia mistrzowi duchowemu. Spośród wszystkich rodzajów wielbienia, najwyższym jest wielbienie Najwyższego Pana. Służenie mistrzowi duchowemu stoi jeszcze wyżej od służenia Najwyższemu. Dopóki przekonanie o tym nie zakorzeni się mocno w naszych sercach, nie będziemy mogli osiągnąć korzyści z towarzystwa mistrza duchowego. On nas utrzymuje, a my jesteśmy jego sługami.
64. Przyjmując schronienie lotosowych stóp mistrza duchowego możemy uwolnić się od iluzji, rozpaczy i zależności od innych. Jeśli pragniemy, by mistrz duchowy pobłogosławił nam z całego serca, on obdarzy nas pomyślnością.
65. Zwyczajni mistrzowie duchowi nie mogą ocalić nas od śmierci ani dać nam nowego życia. Dlatego tylko częściowo są mistrzami duchowymi. Lecz ten kto ocalił nas od cyklu narodzin i śmierci i pomógł zrozumieć prawdę, jest całkowitym i wiecznym mistrzem duchowym.
66. Nie uważajcie mistrza duchowego za zwykłego śmiertelnika. On nas obdarza nieskończonym życiem. Jest doskonałym lekarzem, leczącym chorobę materializmu i naszym jedynym dobroczyńcą.
67. Dopóki ktoś podąża ścieżką argumentacji nie będzie w stanie przyjąć schronienia mistrza duchowego.
68. Jeżeli w 100 procentach podporządkuję się u lotosowych stóp osoby, którą najpomyślniejszy Najwyższy Pan obdarzył wszelką pomyślnością, to ów mistrz duchowy obdarzy wszelką pomyślnością mnie. Jeśli jednak podstępnie będę żył według podwójnych standardów, udając że pełnię służbę oddania, wówczas on również mnie oszuka.
69. Moim obowiązkiem jest całkowite podążanie za instrukcjami mojego mistrza duchowego i życie zgodnie z tym, co on dla mnie życzliwie przygotował. Taki jest symptom duszy podporządkowanej.
70. Jeśli mamy szczęście przebywać w towarzystwie wielbicieli Pana, to dzieje się tak tylko dzięki Panu, ponieważ to On obdarzył nas taką możliwością. Pan sprawi, że dzięki towarzystwu mistrza duchowego zrealizujemy nieustraszoność. Aranżuje On pojawienie się odpowiedniego dla nas mistrza duchowego, stosownie do stopnia naszego podporządkowania. Ci, którzy naprawdę są szczęśliwi, skorzystają z jego obecności.
71. Guru, którzy przekazują wiedzę impersonalistyczną, wykonują czynności dla owoców, praktykują jogę mistyczna, przestrzegają surowych ślubów, spełniają pokuty, są ekspertami w sztukach magicznych i którzy oszukują, nie są godni by nazywać ich guru- ciężkimi. Wszyscy oni są laghu- lekcy. Zazdrośni o siebie i innych, nie są dobroczyńcami dla dźiw. Jedynie będący mahabhagawatami guru wajsznawowie obdarzają bezprzyczynową łaską żywe istoty i czują niepokój widząc nieszczęście innych.
72. To, co impersonaliści wyobrażają sobie jako stan Brahmana nie jest w rzeczywistości Brahmanem. Koncepcja stania się jednym z Paramatmą czy Bhagawanem, utrzymywana przez joginów, jest jeszcze bardziej obraźliwa od idei wtopienia się w Brahmana. Wyzwolenie osiągnięte dzięki połączeniu się z blaskiem Brahmana neguje odrębne istnienie żywej istoty, wszakże ci, którzy chcą stać się jednym z Panem, pragną zachować indywidualną egzystencję, lecz podłączyć się do pozycji Najwyższego Pana. Mahaprabhu powiedział, że stanie się jednym z Najwyższym jest bardziej ohydne aniżeli wtopienie się w Brahmana.
73. Niewielbiciele, którzy usiłują pogodzić ducha i materię, uważają, że dobre i złe towarzystwo, pole ryżowe i chwasty, służba oddania i zwykła są tyle samo warte. Jednakże synteza materii i ducha niekoniecznie musi stać się wypaczeniem impersonalizmu. Dla wajsznawy może ona być czystym oddaniem. Związek ducha i materii z pewnością staje się wypaczeniem w rękach impersonalistów. Mówią oni, że akceptują wszystko, ale nie uznają Najwyższego Pana, ani Jego wiecznych imion, form, cech, rozrywek i towarzyszy.
74. Różne inkarnacje Pana- Rama, Nrysimha, Waraha, Matsja, Kurma itd., wszystkie są transcendentalnymi formami Wisznu- tattwy. Ich imiona, formy, cechy, towarzysze i rozrywki są wieczne. Każda z nich kontroluje Maję, każda ma wieczną siedzibę na Wajkuncie. Powodu współczucia dla żywych istot z tego pełnego niedoli świata i dzięki własnej słodkiej woli, inkarnacje te pojawiają się i ukazują swoje bogactwo. Lecz chociaż zstępują do materialnego świata, pozostają w pełni transcendentalne i zawsze strzegą swej niezależnej natury.
75. Najbardziej pomyślną pracą dla ludzkości jest uwolnienie się z okowów materialnej egzystencji i wstąpienie do wiecznej rodziny Kryszny. Przyjęcie schronienia mistrza duchowego może uwolnić nas od Maji. Nie ma innego sposobu uwolnienia się.
76. Służba oddania dla Najwyższego Pana jest naszym najwyższym zajęciem i obowiązkiem, lecz ci, którzy zadowalają materialne zmysły, nie są w stanie pojąć czym ona jest.
77. Śrila Bhaktiwinoda Thakura uważa osiągnięcie służby oddania za najbardziej pożądane. Poprzedni aćarjowie konkludowali, że służba oddania jest najwyższym celem w życiu. Śri Bhaktiwinoda Thakura, będąc zwolennikiem Śri Rupy, objawił światu, że osiągnięcie służby oddania jest szczytem marzeń.
78. Gloryfikowanie Hari jest najwyższą formą medytacji. Medytację zalecano osobom, które chciały osiągnąć doskonałość w Satja-judze, lecz Satja-juga nie zapewniała im darśanu najbardziej wspaniałomyślnego Śri Gaurasundary. Ponieważ Śri Gaurasundara pojawił się w Kali-judze, dla tego wieku zalecana jest potężna medytacja o chwałach Hari. Z powodu sprzeczności, które przeniknęły proces medytacji w Satja-judze, w Treta-judze głównym środkiem prowadzącym do doskonałości stało się spełnianie ofiar. Kiedy praktyki ofiarne Treta-jugi zostały zanieczyszczone, w Dwapara-judze jako najważniejsze wprowadzono wielbienie Bóstw. Z powodu nieścisłości, które nieuchronnie pojawiły się w praktyce czczenia Bóstw, dla Kali-jugi zalecone zostało wielkie wielbienie poprzez intonowanie świętych imion Pana. Tak jak umierającemu pacjentowi, kiedy już rozczarował się innymi metodami leczenia i stracił wszelką nadzieję, w ostatniej chwili podaje się potężną choć trującą pigułkę, podobnie ci, którzy widzieli dramatyczną sytuację ludzi w Kali-judze, zalecili im intonowanie świętych imion Pana. Pan umieścił w imieniu wszystkie swoje moce, dlatego intonowanie jest najwyższą medytacją, ofiarą i wielbieniem.
79. Powinniśmy żyć tylko po to, aby zaliczono nas pomiędzy zwolenników mistrza duchowego, którego łaska pozwoli nam zrozumieć najwyższy cel życia i osiągnąć miłość do Boga. W innym przypadku lepiej żebyśmy umarli tysiące razy.
80. Nigdy nie dostąpi służenia Gowindzie ten, kto z lekceważeniem odrzuca służbę dla osoby będącej życiem i duszą Śri Nandanandany oraz służbę dla jej sług.
81.Święte imię Śri Kryszny jest wieczne, pełne wiedzy i szczęścia. Z tego powodu nie powinniśmy łączyć materialnych nieczystości ze świętym imieniem Kryszny. Święte imiona będą nieustannie rozciągać swój najwyższy autorytet nad wszelkimi innymi źródłami wiedzy.
82. Śri Kryszna Ćajtanja wielokrotnie przypominał żywym istotom, że muszą uwolnić się z okowów materialnych koncepcji i udać się do najwyższej siedziby Źródła wszelkiej przyjemności, pełniąc transcendentalną miłosną służbę dla Niego w swym czystym samozrealizowanymi stanie. Niechaj pamiętają, by nie przenosić do świata duchowego wyobrażeń i potoku myśli z tego świata.
83. Najwyższym pragnieniem sceptyków, ateistów, materialistów i impersonalistów jest wtopienie się i jedność z bezbożnością.
84. Niezachwiani wielbiciele Wisznu, inicjowani Jego mantrami, wiedzą, że są duszami, wiecznymi sługami Kryszny. Wiedzą też, że przeznaczeniem wszystkich żywych istot jest sprawienie przyjemności Krysznie i że wszystkie przedmioty są jedynie potrzebnymi do służby składnikami. Nie interesuje ich postęp materialny karmich, ani budowanie schodów do nieba przez podobnych Rawanie impersonalistów.
85. Wielbicieli Pana nie zwodzi prąd materialistycznych poglądów. Ponieważ nie pożądają oni pieniędzy, kobiet ani materialnej sławy, zachowują równowagę czy są chwaleni czy znieważani. Nie zajmują się wyszukiwaniem błędów, lecz raczej nieustannie wychwalają Krysznę w nastroju rozłąki i obojętna jest im światowa etykieta, wskazówki Wed, ucisk społeczny, kary, nienawiść i zakłopotanie.
86. Żywe istoty nie mają innego zajęcia prócz ciągłego intonowania chwał Kryszny. Śri Kryszna Ćajtanja zapoczątkował zbiorowe intonowanie po to tylko, żeby zachęcić nas do intonowania świętych imion Kryszny, zrozumienia Jego prawdziwej natury, zrozumienia prawdziwej natury świętego imienia i naszej naturalnej pozycji. Dopóki mamy choć cień fizycznej czy mentalnej świadomości, nie będziemy w stanie spełniać śri-kryszna-sankirtanu.
O naszym związku z Najwyższym Panem uczymy się dzięki łasce guru i wajsznawów. Im bardziej zapominamy o relacji z ciałem i umysłem, tym bardziej w sercu objawia nam się święte imię. Święte imię wędruje z serca na czubek języka i tańczy tam nieustannie w postaci dźwięku.
87. Święte imię jest z natury wieczne, pełne wiedzy i szczęścia. Dzięki łasce świętego imienia ożywa duchowa świadomość żywej istoty. Śri Kryszna, źródło wszelkiej transcendentalnej rozkoszy, pojawia się: w sercu pełnym prostoty, przed uduchowionymi całkowicie oczami, na języku który chce Mu służyć i w uchu skłonnym do słuchania kryszna-katha. Święte imię objawia się tym zmysłom, które zajęte są wyłącznie zadowalaniem Jego zmysłów.
88.Intonujący święte imię Pana powinni przestrzegać następujących ośmiu reguł:
(a) powinni mieć mocną wiarę w słowa guru i śastr.
(b) powinni przebywać w towarzystwie wielbicieli zaangażowanych w intonowanie świętych imion
(c) powinni pełnić bhadźana słuchając i intonując kryszna-katha, wypowiedziane przez święte osoby
(d) przestrzeganie powyższych zasad zaowocuje osiągnięciem anartha-niwrytti; praktykujący w królestwie sadhany musi przestrzegać tych czterech podstawowych metod bhadźanu.
(e) intonujący święte imiona muszą niepodzielnie skupić uwagę na tym co intonują
(f) powinni intonować święte imiona zgodnie ze smakiem swego osobistego związku z Panem
(g) powinni być przywiązani do intonowania świętych imion
(h) w ten sposób osiągną bhawa-bhakti, wstępny etap miłości do Boga, który nazywany jest również rati.
89. Całkowite, zupełne wyzwolenie oznacza miłość do Boga. Miłość do Boga, to służenie synowi Nandy Maharadża, który jest Jednym bez wtórego. W takiej służbie nie ma kwestii jakiejkolwiek niepomyślności.
90. Filozofia materializmu, czy pojawi się w Indiach czy w obcym kraju, nieuchronnie skazana jest na porażkę, ponieważ nie ma kontaktu z rzeczywistością.
91. Bhagawad-gita składa się z 18 rozdziałów i 700 wersetów. Śrimad- Bhagawatam składa się z 18 tysięcy wersetów i stanowi naturalny komentarz do Badarajana-sutr. W przypadku Bhagawatam, kompilator sutr, jest także ich komentatorem.
92. Jeśli żywe istoty nie wielbią Hari, stają się karmimi, gjanimi lub materialistami. Dlatego zawsze powinniśmy wzywać Pana intonując maha-mantrę.
93.Nie powinniśmy opuszczać się w intonowaniu tylko z tego powodu, że podczas intonowania świętego imienia przychodzą nam do głowy pospolite myśli. Bezużyteczne myśli stopniowo znikną bezpowrotnie- taki jest rezultat intonowania świętego imienia. Nie ma potrzeby pośpiechu.
94. Kiedy intonujemy święte imię stopniowo zmniejsza się odległość pomiędzy jaźnią, ciałem fizycznym i ciałem subtelnym i wkrótce odzyskujemy świadomość swej oryginalnej, naturalnej pozycji. Kiedy tak oto osiągniemy samorealizację, czyste święte imię Pana objawi się w naszym sercu i będziemy mogli bezpośrednio zobaczyć transcendentalną postać Śri Kryszny.
95. Jeśli ktoś pragnie intonować imię Hari bez obraz, powinien intonować nieustannie. Ciągłe intonowanie zwycięży obrazy.
96. Służenie wielbicielowi Pana przynosi więcej pożytku niż służenie Prawdzie Absolutnej. Ze służenia mistrzowi duchowemu i wajsznawom odnosi się wielką korzyść. Zaangażowanie się w taką służbę wyzwala upadłe dusze.
97. Naszym jedynym mostem jest podążanie w ślady mahadźanów.
98. Robienie pokazu, że posiada się wiedzę transcendentalną i przyjęcie inicjacji nie jest tą samą rzeczą, co rzeczywiste osiągnięcie transcendentalnej wiedzy.
99. Jedynie ci, którzy służą Najwyższemu Panu są chwalebni. Pośrodku wszelkich trudności słuchajcie, intonujcie i pamiętajcie o Najwyższym Panu.
100. Osoba, która chociaż raz pomyśli: „O Kryszno, będę Ci służyć, jesteś moim jedynym schronieniem”, osiąga pomyślność.
101. Wajsznawowie i nie-wajsznawowie nie są sobie równi, tak jak ryż i dal nie dorównują mahaprasada, ani też nie są sobie równi Pan Gowinda i zwykłe żywe istoty. Podobnie, święte imiona Pana i zwykłe imiona, nie są na tym samym poziomie.
102. Będziemy oszukiwani tak długo, aż zrozumiemy, że naszym jedynym obowiązkiem jest służenie Panu Krysznie i Jego wielbicielom.
103. Tylko ten, kto przyjmie schronienie u lotosowych stóp Kryszny, osiąga wyzwolenie ze szponów Maji. Dla żywych istot nie ma innego zajęcia oprócz wielbienia Kryszny, ani innego obiektu czci oprócz Jego świętego imienia.
104. W kali-judze naucza się ochoczo trzynastu doktryn, które są nieprzychylne wobec najwyższej, najbardziej miarodajnej filozofii, której nauczał Pan Gaurasundara, Władca czternastu światów, objawiającej sambandhę, abhidheję i prajodźanę. Oto tych trzynaście bezużytecznych doktryn:
(a) Sprzeczna z Wedami teoria bezbożnego, materialistycznego Ćakrawaki.
(b) Bezbożna, rozmiłowana w dysputach teoria buddyzmu, która zachęca do tymczasowego wielbienia cech materialnych.
(c) Pełna dyskusji teoria dźinnizmu, zachęcająca do czczenia materialnych przymiotów.
(d) Teoria ateistycznych dysput- sankhja, praktykowana przez zwolenników ateisty Kapili.
(e) Teoria za którą podążają zwolennicy Patańdźaliego.
(f) Teoria monizmu Śankaraćarji, próbująca pogodzić ducha z materią, pozornie zgodna z Wedami.
(g) Teoria pojednania, która wydaje się być zgodna z Wedami, lecz nakłania do wielbienia materialnych cech.
(h) Teoria logików, zachęcająca do czczenia materialnych cech i odrzucająca śabda-brahma, transcendentalny dźwięk jako dowód.
(i) Teoria różnorodności, zachęcająca do wielbienia materialnych cech i zaprzeczająca, że transcendentalna wibracja dźwiękowa stanowi dowód.
(j) Teoria gramatyków, zachęcająca do wielbienia materialnych cech i udająca, że jest zgodna z Wedami.
(k) Teoria śiwaitów, która zachęca do wielbienia materialnych cech, odrzuca ścieżkę dyskusji i uważa, że żywe istoty są wyzwolone nawet żyjąc w tym świecie.
(l) Teoria bezpośredniej percepcji, zachęcająca do czczenia materialnych cnót i zanieczyszczona materialnymi uciechami.
(m) Inna teoria śiwaicka, zachęcająca do czczenia materialnych cech, uznająca, że można osiągnąć Boga poprzez karmę i zanieczyszczona materialnym zadowalaniem zmysłów.
105. Miłość do Kryszny jest najbardziej pożądaną ze wszystkich rzeczy. Aby ją osiągnąć potrzebujemy pomocy przychylnych służbie zmysłów- zmysłów, które są chciwe słuchania i intonowania.
106. Pan Kryszna i Jego imię nie są dwoma oddzielnymi obiektami. Chociaż są one różnie rozumiane i uznawane, formy, cechy, rozrywki i towarzysze nie są różni od Jego świętego imienia.
107. Wykorzystujcie wszystko w służbie dla Kryszny. Strzeżcie się! Nie przyjmujcie schronienia w bogactwie, kobietach, sławie czy dwulicowości w imię służenia Hari. Dla wyzwolonych dusz, pragnących Mu służyć, Pan Hari jest życiem i duszą. Ci, których wysiłek nakierowany jest na sprawienie przyjemności Krysznie, są osobami wyzwolonymi.
108. Wajsznawa nie posiada niczego na własność. Nic nie może skusić jego umysłu. Na tym świecie nie ma nic tak niezwykłego, co byłoby dla niego godne pożądania. Pragnie on jedynie oglądać piękno paznokci u lotosowych stóp Kryszny. Kiedykolwiek nie czujemy atrakcji do służenia Panu, powinniśmy zrozumieć, że zostaliśmy zaatakowani i pochwyceni przez iluzoryczną energię Maji.
_________________
Niech Pan Śri Ćajtanja, księżyc Nawadwipy, król tancerzy, pojawi się
w zakątku mego serca.
|
