Radhakanta das napisał(a):
Hari Hari, powiedzmy, że mamy właściwe nastawienie ( w ostatnim zdaniu), jak ma się duma do 'zadowolenia z siebie' czy z własnych działań dla zadowolenia guru i Kryszny. W czasie służby oddania pojawia się radość, cieszymy się, że np. zrobiliśmy coś dobrego i zadowalającego dla waisznawów jednak jak uchwycić kiedy przeradza się to w dumę? Albo, kiedy zadowolenie z własnych działań dumą nie jest (jeszcze)? A może możemy ową dumę podzielić na szkodliwą i nieszkodliwie-naturalną? Co sądzicie, Współwyznawcy

?
Moim zdaniem, zadowolenie z siebie, a satysfakcja serca, czy wewnętrzna radość naturalnie pojawiająca się w trakcie pełnienia służby oddania, na skutek zadowolenia Hari, guru i wajsznawów to dwie różne rzeczy. W końcu wielbiciel Kryszny wie, że nigdy nie jest sprawcą działania, a więc kiedy pojawia się duma z własnego działania, to oznacza to, że istnieje, wymagający skorygowania problem w sferze
sambandha-jnany.
Definicja dumy (
garva) i jej symptomy są podane przez Śrila Rupę Goswamiego w BRS 2.4.41:
"Traktowanie innych z pogardą z powodu dobrego losu i powodzenia, z powodu młodzieńczego piękna, z powodu dobrych cech charakteru, z powodu przyjęcia schronienia w Panu, z powodu osiągnięcia obiektu miłości jest zwana
garwa, lub wyniosłością."
"W tym stanie pojawiają się żartobliwe słowa, nie dawanie odpowiedzi z powodu własnego wyboru, popisywanie się własnym ciałem, ukrywanie własnych intencji oraz nie słuchanie słów innych osób."
Następnie aczarja podaje przykłady/cytaty opisujące transcendentalne
lila. Istnieje więc transcendentalna
garva/duma/wyniosłość będąca
wjabhicari-bhawą (jednym z czterech komponentów rasy), czyli emocjonalnym doświadczeniem wynikającym z intensyfikacji uczucia dla Kryszny, służącym jako ozdoba i dalszy stymulant tego uczucia, oraz istnieje fałszywa, materialna duma/wyniosłość/pycha na skutek wpływu
rajo-guny. Tak więc, odnosząc się do drugiej części Twego pytania, z perspektywy etyki Wedanty, ten pierwszy rodzaj dumy będzie tym "nieszkodliwym-naturalnym", a ten drugi będzie "szkodliwym-nienaturalnym".
Śrila Rupa Goswami w BRS 2.5.75-76 i Śrila Dżiwa Goswami w komentarzu do tego wersetu wyjaśniają, że 49
bhaw, czyli emocjonalnych stanów umysłu, a w tym 33
wjabhicari-bhaw stoi ponad 3 materialnymi gunami, chociaż może wydawać się, że niektóre z nich, takie jak np. duma, rozpacz, oszołomienie, czy lamentowanie powstają z guny pasji i ignorancji. Jak więc stwierdzić, czy stany emocjonalne typu wyniosłość i duma są transcendentalne, czy materialne? Aczarjowie odpowiadają, że ponieważ te emocje są przepełnione obecnością Kryszny,
bhawy te są przepełnione duchowym szczęściem, będąc tym samym transcendentnymi do trzech materialnych gun. Tak więc następnym razem, kiedy poczujemy w sobie przypływ dumy, "papierkiem lakmusowym" testującym naszą duchowość niech będzie analiza, do jakiego stopnia odczuwana przez nas emocja jest rzeczywiście przepełniona obecnością Kryszny i nieograniczonym duchowym szczęściem, a w jakim stopniu jest ona przepełniona niespokojną i bezustannie wiercącą nam bolesną dziurę w brzuchu obecnością fałszywego ego, i tymczasową, niskiej klasy satysfakcją materialnego umysłu wynikającą z mało istotnych, szybko przemijających rzeczy i spraw. Dodatkową pomocą w ocenie powyższego, może być po prostu szczere spojrzenie świątynnym Bóstwom w oczy. Niedwulicowe, i pozbawione obłudy osoby będą wiedziały o co chodzi.