komentator napisał(a):
Panowie zwolennicy Narayana Mahraja posluchajcie mnie przez chwile i zastanowcie sie
Dziwicie sie ze dla bhaktow ktorzy uwazaja ISKCON za swoja sange NM jest postacia kontrowersyjna?
Inicjownie uczniow aktywnie dzialajacego guru jest wbrew ETYKIECIE VAISZNAWOW!!!!!
Nie bagatelizujcie tego
Do Srila Prabhupady tez przychodzili uczniowie innych guru proszac o inicjacje lecz On tego nie robil.
Tak wiec czyz nie jest to kontrowersyjne?
I nawet to ze byl obrazany nie usprawiedliwia Jego dzialania.
Dlaczego to robi ???
Moze ktos z Was ma jakas oswiecajaca odpowiedz?
satam ninda namnah paramam aparadham vitanute
yatah khyatim yatam katham u sahate tad vigariham
„Sadhu przynoszą nam Święte Imię, a więc jak Święte Imię mogłoby wybaczyć nam obrazy wobec takich sadhu?”
Czy znasz Etykietę Waisznawy? Z którym punktem etykiety jest to sprzeczne wg Ciebie? Kto napisał Twoją etykietę Waisznawy, na którą się powołujesz?
"Śri Sanatana Gosvami Prabhu, nauczyciel nauki o służbie oddania, napisał kilka książek, z których bardzo słynną jest Brhad-bhagavatamrta; KAŻDY, kto pragnie dowiedzieć się o sprawach dotyczących bhaktów, służby oddania i Kryszny, MUSI PRZECZYTAĆ TĘ KSIĄŻKĘ." (Adi-lila: Rozdział 5, tekst 203, znaczenie)
Brhad-bhagavatamrta jest rzeczywistym wedyjskim kompendium o etykiecie Waisznawy.
W celu zrozumienia tej kwestii, musimy pomodlić się i przyjąć schronienie u lotosowych stóp Śrila Ragunath Das Gosvamiego. Śrila Ragunath Das Gosvami uciekł z domu w środku nocy, bez poinformowania kogokolwiek, włącznie ze swoim diksa-guru Śri Yadunandana Aczarji. Mimo tego, jego postępowanie było przez wszystkich gloryfikowane. Nawet jego Gurudeva Śri Yadunandana Aczarja był zachwycony nagłym odejściem młodego Ragunath Dasa, ponieważ Ragunath Das udał się do Jaganath Puri, gdzie przyjął przewodnictwo Śri Svarupa Damodara Gosvamiego. Śri Yadunandana Aczarja był w rzeczywistości czystym wielbicielem, kompetentnym guru i towarzyszem Pana Czaitanji Mahaprabhu. Jednakże Śri Svarupa Damodara był dla niego seniorem (waisznawą starszym rangą), ponieważ jest on inkarnacją najdroższej przyjaciółki Radhiki o imieniu Lalita Sakhi. Dlatego też, Śri Yadunandana Aczarja, był wolny od zawiści i zaborczości, był bardzo szczęśliwy wiedząc, że jego uczeń znalazł się w dobrych rekach.
Jest to kwestią etykiety waisznawa. Guru nigdy nie myśli, że jakikolwiek uczeń jest jego własnością. On po porostu służy Śri Czaitanji Mahaprabhu poprzez pomaganie takiej duszy w pokochaniu Śri Radha-Krsna. Jeśli jakikolwiek inny senior Waisznawa, który jest bardziej uczony lub doświadczony również pomaga takiej duszy, wtedy on staje się bardzo zadowolony. Jeśli zareaguje w jakikolwiek inny sposób, wtedy jest to rozumiane, że posiada on jakieś braki w swojej vaisnavata (koncepcji oddania). Zgodnie z etykietą waisznawa, senior (starszy) waisznawa jest zawsze darzony SZACUNKIEM i przyznawane jest mu PIERWSZEŃSTWO. Na przykład, w czwartym kanto, piątym rozdziale Śrimad Bhagavatam znajdujemy, że Vidura zbliżył się do Uddhavy chcąc zaakceptować go jako swojego mistrza duchowego. Jednakże widząc, że Maitreya Rsi był w pobliżu i był on starszym waisznawą, Uddhava zarekomendował, że Vidura powinien przyjąć instrukcje od Maitreya Rsi. To jest prawidłowa etykieta waisznawy.
Każdy bezstronny obserwator dojdzie do wniosku, że Śrila Bhaktivedanta Narayana Maharadża jest starszym i bardzo uczonym w nauce o Krysznie i służbie oddania (vaidhi i raganuga bhakti) oraz seniorem Waisznawą. Więc obraźliwym jest nawet oferowanie rady takiemu waisznawie.
"Obrazą jest także uważanie upełnomocnionego waisznawy za obiekt jakichkolwiek działań dyscyplinarnych. Obrazą jest dawanie mu RAD czy pouczanie go. Neofitę od zaawansowanego waisznawy można odróżnić po jego czynnościach. Zaawansowany Waisznawa zawsze zajmuje pozycję mistrza duchowego, a początkujący bhakta jest zawsze uważany za ucznia. Mistrz duchowy nie może być przedmiotem rad swoich uczniów, ani też nie powinien przyjmować instrukcji od tych, którzy jego uczniami nie są." (Nektar Instrukcji, tekst 6)
Z natury i tonu wypowiedzi niektórych członków ISCKON, możemy tylko wnioskować, że ich autorzy muszą być całkiem nieświadomi kim jest Śrila Narayana Maharadża i dlatego w tym miejscu dołączamy krótką historię.
Realia są takie, że Śrila Narayana Maharadża jest wielce szanowanym działaczem społeczności Gaudiya. Intonuje on co najmniej 64 rundy (czasami znacznie więcej) każdego dnia od wielu dekad.
Śrila Narayana Maharadża intonował harinama od 1920 r. Otrzymał diksa w 1947 r. od Śri Śrimad Bhakti Prajana Keśava Gosvamiego Maharadża. To była ta sama wspaniała osoba, od której Śrila A.C. Bhaktivedanta Svami Prabhupada również przyjął sannyasę w 1959 r. Przez ostatnie pięćdziesiąt trzy lata (przyp. tłum., ten list ma już około 10 lat, więc wyjdzie trochę więcej) Śrila Narayana Maharadża nigdy nie intonował mniej niż 64 rundy na dzień, czasem intonował 128 rund, i czasem podążał w ślady Namacaryi Śrila Haridasa Thakura intonując 192 rundy. Podczas tego okresu czasu służył on, zadowalał oraz otrzymywał błogosławieństwa wszystkich wybitnych uczniów Śrila Bhaktisiddhanty Sarasvatiego Thakury. Z perspektywy tych okoliczności wyraźnie widzimy, że świadomość Kryszny Śrila Narayana Maharadża znajduje się w innym wymiarze niż nasza.
Był wtedy rok 1947, kiedy Śrila Narayana Maharadża po raz pierwszy spotkał Śrila Bhaktivedantę Svamiego Prabhupada (od tego miejsca Śrila A.C. Bhaktivedanta Svami będzie z uczuciem nazywany "Śrila Prabhupada"). Od tamtego czasu na polecenie swojego diksa guru, rozpoczął służbę dla Śrila Prabhupada jako swojego siksa guru. W ten sposób Śrila Narayana Maharadża został PIERWSZYM UCZNIEM Śrila Bhaktivedanty Svamiego Prabhupady. W 1952 r., Śrila Narayana Maharadża przyjął sannyasę od swojego diksa guru. W ten sposób jest on duchowym bratem sannyasa Śrila Prabhupada, otrzymując ją od tego samego guru siedem lat wcześniej przed Śrila Prabupadem.
Przy tej okazji, kiedy Śrila Prabhupada przyjmował sannyasę, Śrila Narayana Maharadża był tą osobą, która przygotowała dla niego dandę sannyasińską, nałożył własnymi rękoma tilaki na dwanaście części ciała Śrila Prabhupada i przeprowadził właściwą ofiarę ogniową pod kierunkiem Śrila Bhakti Prajana Kesava Maharadża. Wielbiciele, którzy pozostawali w Math przypominają sobie, że kiedy Śrila Prabhupada tam przebywał, był on grobowo poważny w kontaktach z innymi, jednak kiedy odwiedzał Śrila Narayana Maharadża w jego pokoju śmiali się i żartowali razem.
Kiedy Śrila Prabhupada po raz pierwszy wyjechał do Ameryki, utrzymywał kontakty ze Śrila Narayana Maharadżem, który zrobił wszystko co konieczne by pomóc Śrila Prabhupadzie na wiele sposobów. Regularnie wysyłał transportem morskim duże paczki z książkami i często wyjeżdżał do Delhi aby załatwiać sprawy bankowe Śrila Prabhupada. Wysyłał mu również wiele innych parafernaliów niezbędnych do pełnienia służby oddania takich jak mrdangi, kartale, tilaki, zdjęcia z formami bóstw, Bóstwa, korale japa mala, ubrania, harmonium, pera (słodycze) itp.
Możemy zrozumieć miłość, którą Śrila Prabhupada darzył Śrila Narayana Maharadża poprzez przeczytanie listów, które jemu przysyłał:
"Nasza relacja z pewnością oparta jest na spontanicznej transcendentalnej miłości. Właśnie dlatego, nie ma żadnej szansy abyśmy zapomnieli o sobie wzajemnie. Dzięki łasce Guru i Gaurangi niech wszystko będzie pomyślne dla Ciebie. To jest moja stała modlitwa. Od pierwszego razu kiedy Cię ujrzałem byłem zawsze Twoim dobrze Ci życzącym. Od pierwszego spojrzenia na mnie, Śrila Prabhupada również patrzył na mnie z taką miłością. To był mój pierwszy darśan z Śrila Prabhupadem, na którym nauczyłem się miłości." (List od Śrila Prabhupada 28 września 1966r.)
"Myślę, że we wszystkich Gaudiya Matha Ty jesteś prawdziwym guru-sevaką, dlatego zawsze będę zwracał się do Ciebie i darzył Cię pełną miłością i uczuciem.
Jeśli nie myślałbym w ten sposób i nie pokładałbym w tobie tak wiele zaufania, nigdy nie wysłałbym ci moich kluczy i pieniędzy. Mam tak wiele miłości i wiary w Ciebie." (List od Śrila Prabhupada, Nowy Jork, 17 maj 1967 r.)
"Proszę ofiaruj moje pokłony Śrimad Narayana Maharadży. Od długiego czasu nie miałem od niego wiadomości. Proszę poproś go aby znalazł duży kawałek ziemi do kupienia, być może z domem, pomiędzy Mathurą a Vrndavaną. " (List S.P. 26 czerwca 1970 r.)
Do czasu kiedy Śrila Prabhupada odszedł z tego śmiertelnego świata, utrzymywał on bardzo bliskie i serdeczne stosunki ze Śrila Narayana Maharadżem. Śrila Prabhupada poprosił go ABY POPROWADZIŁ JEGO UCZNIÓW podczas jego fizycznej nieobecności, poprzez uczenie ich o koncepcji Śrila Rupy i Ragunath das Gosvamich. Zanim opuścił ten świat Śrila Prabhupada powierzył Śrila Narayanowi Maharadży bardzo zaszczytne i odpowiedzialne zadanie, aby złożył jego transcendentalne ciało w samadhi . Po odejściu Śrila Prabhupada kiedy jego synowie próbowali przejąć pasywa wystawiając oferty zakupu i licytować nieruchomości ISCKON, od rana do wieczora przez wiele dni, Śrila Narayana Maharadża bez wytchnienia zeznawał w imieniu ISKCON w sądach w Bombaju. To wszystko było bezinteresowną pomocą dla uczniów Śrila Prabhupady.
Konkludując na podstawie własnych oświadczeń Śrila Prabhupady, dojdziemy do wniosku, że Śrila Narayana Maharadża jest jego bliskim towarzyszem, z którym posiada on wieczną i transcendentalną relację. Dlatego też apelujemy do wielbicieli z ISCKON, by odnieśli korzyść poprzez próbę zrozumienia doskonałych działań Śrila Narayana Maharadża, zamiast wyniszczać się poprzez próby dawania mu rad.
INSTYTUCJONALIZM KONTRA WAISZNAWIZM
Nie przyszliśmy do tego świata aby zostać członkami jakiejkolwiek instytucji. Przyszliśmy tu aby osiągnąć Krsna-Bhakti-Rasa.
krsna bhakti rasa bhavita matih kriyatam yadi kuto'pi labhyate
"Krsna bhakti rasa może być zdobyta tylko za jedną cenę - którą jest ogromne pragnienie (chęć), by ją otrzymać. Jeśli GDZIEKOLWIEK jest ona osiągalna, należy ją nabyć BEZ ZWŁOKI." (Śri Czaitanja Caritamrta Madhya lila 08.70)
Jedyną metodą rozwinięcia tego ogromnego pragnienia (chęci) jest słuchanie o słodkich rozrywkach Śri Radha-Krsna bezpośrednio z ust raganuga waisznawy. Nie jest to osiągalne poprzez intonowanie, nauczanie, dystrybucję książek czy poprzez słuchanie tysięcy wykładów o tym, że nie jesteśmy tym ciałem i o tym, że powinniśmy podporządkować się Krysznie. Nie zrozumcie błędnie tego punktu. Powinniśmy robić te wszystkie rzeczy, ale bez bezpośredniego słuchania i asocjowania z rasika waisznawami, którzy są pogrążeni w nastroju Śrila Rupy Gosvamiego, Ragunath Das Gosvamiego, Visvanath Cakravati Thakur i innych, nasze oddanie będzie nazywane VAIDHI BHAKTI. To jest uregulowana służba oddania, dzięki której można ewentualnie osiągnąć duchowe planety Vaikuntha, gdzie wszyscy wielbią Krysznę jako Boga. Jednak Kryszna w rzeczywistości nie jest usatysfakcjonowany miłością tych, którzy wiedzą, że jest on Bogiem.
"Znając Moje bogactwa, cały świat spogląda na Mnie z bojaźnią i szacunkiem. Ale oddanie osłabione przez taką cześć nie pociąga Mnie." (Czaitanja Cartamrita Adi 3.16)
Co więcej, vaidhi bhakti nie ma takiej mocy aby zabrać nas do Vrindavana:
"Wszędzie w tym świecie ludzie wielbią Mnie zgodnie z zaleceniami pism świętych. Jedynie przez przestrzeganie takich regulujących zasad nie można osiągnąć miłosnych uczuć bhaktów Vrajabhumi. (Czaitanja Cartamrita Adi 3.15)
We Vrindavan, dzięki wpływowi Yogamaji, nikt nawet nie podejrzewa, że Kryszna jest Bogiem. Oni posiadają tylko jeden rodzaj miłości, który sprawia, że Kryszna jest szczęśliwy, jest to naturalna miłość przyjacielska, rodzicielska lub miłość zakochanych. Tylko raganuga-bhakti prowadzi do Vrindavan. Nie ma innej drogi. Tak więc, kiedy pojawia się możliwość asocjacji z raganuga Waisznawą, wtedy musimy ją podjąć. Dzięki takiej asocjacji to ogromne pragnienie (chęć) może się pojawić i będzie można wejść na ścieżkę RAGANUGA BHAKTI. Nie jest prawdą że vaidhi bhakti ostatecznie przekształci się w raganuga bhakti. Raganuga bhakti powstaje tylko dzięki asocjacji.
Wszyscy jesteśmy jedną rodziną, rodziną Śri Czaitanji Mahaprabhu, dlatego więc nie powinno być między nami żadnych animozji ani strachu. Mam nadzieję, że w przyszłości, wszyscy razem będziemy współpracować w Misji Pana Czaitanji Mahaprabhu aby wyzwolić wszystkie uwarunkowane dusze z nieszczęść mayi i pomóc im zająć ich konstytucjonalną pozycję jako wiecznych kochających sług Kryszny. MISJA Śri Czaitanji Mahaprabhu jest bardzo podobna do systemu edukacyjnego, który ma placówki takie jak, przedszkola, podstawówki, gimnazja, licea, uniwersytety, czy studia podyplomowe (doktorskie). Wszystkie te wydziały nie są takie same ale powód ich istnienia jest ten sam, aby wykształcić wszystkich i każdego z osobna. Podobnie w świadomości Kryszny, najpierw musimy się nauczyć, że nie jesteśmy swoim ciałem, przynajmniej w teorii. I jeśli będziemy chcieli to zrealizować w praktyce będziemy musieli przestudiować nauki Bhagavad-Gity, Śrimad Bhagavatam, Śri Czaitanji Cartamrity, Jaiva Dharmy, Brhad Bhagavatamrty, Bhaktirasamrta-sindhu i Ujjvalanilamani, jak również podążać za nimi w swoim życiu. Następnie powinniśmy zrobić postęp w raganuga bhakti pod kierunkiem doświadczonego Rupanuga Aczarji i zrealizować nastrój miłości Gosvamich tak jak zostało to wyjaśnione w Śri Lalita Madhava, Śri Vidagdha Madhava, Stava-mala, Śri Vilap-Kusumanjali, Śri Krsna Bhavanamrta i innych. Pod kierunkiem naszych diksa i siksa guru powinniśmy robić szybki i równomierny postęp na ścieżce oddania, bez pozostawania złapanym w pułapkę tego samego poziomu przez długie lata.