Twoje zrozumienie Aisha jest bardzo dobre, z małym "ale".  
"Prawo karmy" to prostu materialne działanie, będące przyczyną odpowiednich do niego reakcji. Na jednym z wykładów, Śrila Prabhupada ujął to w następujących sposób: "Karma oznacza ogólne działanie w oparciu o zasady moralne". Śri Kryszna podaje definicję "prawa" karmy w Bhagawad-gicie 8.3:
bhuta-bhavodbhava-karo
visargah karma-samjnitah
"Działanie prowadzące do rozwoju ciał materialnych nazywa się karmą, czyli czynnościami przynoszącymi owoce."
Czyli zarówno "dobra" karma, jak i "zła" są przyczyną ponownego otrzymania materialnego ciała, które posiadając nietrwałą naturę, jest zawsze przyczyną naszego cierpienia. Dlatego, z punktu widzenia transcendentnej natury wiecznej duszy, obie, zarówno "dobra", jak i "zła" karma są złe, gdyż przedłużają nasz pobyt w świecie materialnym, gdzie przyjmujemy niezliczoną ilość fałszywych tożsamości, począwszy od rybki w akwarium, poprzez Napoleona Bonaparte pod Waterloo, a potem na oddziałach psychiatrycznych, a skończywszy na pozycji stworzyciela tego świata, Pana Brahmy.
Metoda zatrzymania cyklu działań karmicznych i następstwa takiej decyzji jest podana przez Śri Krysznę w Bhagavad-gicie 2.51:
"Poprzez takie zaangażowanie w służbę oddania dla Pana, wielcy mędrcy albo wielbiciele uwalniają się od skutków swojego działania w tym materialnym świecie, a tym samym od cyklu narodzin i śmierci. W ten sposób mogą osiągnąć stan wolny od wszelkich trosk (poprzez powrót do Boga)."
Innymi słowy, służąc Bogu, stajemy się wolni od reakcji materialnych działań (naiskarmya), których rezultatem jest następne materialne ciało, po czym wracamy do świata duchowego. Istnieją trzy etapy naiskarmyi, ale bhaktowie aspirują do tego najwyższego, opartego na zasadzie sannyasy, gdzie wszelkie czynności są wykonywane w nastroju oddania dla Kryszny (czyli sprawiają Mu wielką przyjemność), i gdzie rezultat naszej pracy jest Mu ofiarowany, nawet jeszcze przed jej podjęciem.
Jak ma się "prawo karmy" do filozoficznego problemu determinizmu kontra wolnej woli? Otóż nasze przeznaczenie (determinizm), to otrzymywanie rezultatów wcześniejszego wykorzystania przez nas wolnej woli (indeterminizm). Natomiast, to co w tej chwili robimy z tym przeznaczeniem staje się wyrazem naszej wolnej woli, która kreuje nowe przeznaczenie. Z powodu naszych ciągłych działań i pragnień, środowisko w którym wyrażamy naszą wolną wolę jest bezustannie modyfikowane odpowiednio do naszych wyborów.
Innymi słowy, okoliczności w których się teraz znajdujemy to nasze przeznaczenie, a wybory jakie czynimy w obecnej sytuacji to wolna wola. Oba aspekty mają miejsce jednocześnie, w tym samym momencie. Oczywiście czyjaś obecna sytuacja (przeznaczenie), może bardzo ograniczyć jego, oparte na wolnej woli wybory, tak jak to się dzieje w przypadku Stefana Z., który chce nadal pić, ale nie może, bo już dawno wysiadła mu wątroba.
Pozdrawiam serdecznie i Hare Kryszna Aisha! 
|
