Gaurango mam bardzo fajny tekst z okazji dzisiejszego dnia...
robię właśnie korektę do najnowszej książki, która się niedługo ukaże
Śri Sanatana Goswami pojawił się w 1488r, pięć lat przed Śri Rupą Goswamim, w rodzinie bramińskiej Saraswata w Bengalu. Sanatana i jego dwóch braci, Rupa i Anupama, byli zawsze pochłonięci bhawa bhakti od wczesnego dzieciństwa. Pamiętając o Wryndawan nadali nazwy dwunastu lasom Wradźy, w których przebywali (Talawana, Madhuwana, Kamjawana, Mahawana itd.) Wzywali swoje ulubione jeziorka do kąpieli- Radha-kunda i Śjama-kunda.
Za młodu Śri Sanatana śnił, że piękny chłopiec bramin podarował mu Śrimad Bhagawatam. Czując ekstazę, obudził się. Ale nie widząc ani chłopca ani Bhagawtam, posmutniał. Gdy jednak Sanatana zaczął tego ranka swoją pudźę, Sam Kryszna, przebrany za pięknego chłopca bramina, przyszedł i powiedział: „Weź to Śrimad Bhagawatam ode Mnie, zawsze je studiuj, a osiągniesz doskonałość.”
W Kryszna-lila-stawa Śri Sanatana Goswami gloryfikuje Śrimad Bhagawatam: „O święte Bhagawata, jesteś moim jedynym towarzyszem, jedynym przyjacielem i moim guru. Jesteś moim największym skarbem i moim osobistym wybawcą. Jesteś symbolem mojego najwyższego szczęścia i samą formą ekstazy. Składam ci moje pokłony.”
Zmuszeni do podporządkowania się rządowi muzułmańskiemu Śri Rupa i Śri Sanatana zostali ministrami i zamieszkali w Ramakeli. Ale ich prawdziwym zajęciem było nauczanie śastr, których nauczyli się od Widjawaćaspatiego, brata Sarwabhauma Bhattaćarji. Pandici i bramini z całych Indii przychodzili studiować u tych dwóch braci. Śri Rupa i Sanatana zostali okrzyknięci jako „koronne klejnoty naukowców Gaudija Wajsznawa.” Gdy Pan odwiedził Ramakeli i uwolnił ich, wyrzekli się wszystkiego dla Pana Gaurangi. Śri Ćajtanja Mahaprabhu polecił Śri Rupie i Sanatanie Goswamim przenieść się do Wryndawan i spełnić cztery służby: (1) Odkryć zaginione miejsca rozrywek Śri Kryszny. (2) Zainstalować Bóstwa, przygotować Ich pudźę. (3) Skompilować pisma o bhakti. (4) Propagować zasady życia religijnego. „Wchodząc w służbę Pana Ćajtanji, stanowczo porzucili moc, bogactwa i pozycję, by zamieszkać we Wryndawan jako pokorni żebracy, pochłonięci bhadźanem. Nie można właściwie wykonywać Kryszna bhadźanu, dopóki nie wyrzeknie się wszystkich przwiązań, zarówno wewnętrznie jak i zewnętrznie, i nie przyjmie się życia w prostocie i pokorze.” (Śri Wradźa Mandala Parikrama)
Szeroko podróżowali po całej Wradźa mandali, odkrywając wiele lila sthana Radha-Madhawy. Nie mając stałej rezydencji, drzemali chwilę (nie więcej, niż półtorej godziny w ciągu dnia) pod drzewem lub krzakiem. Śri Rupa i Śri Sanatana Goswami spędzali cały swój czas pisząc, dyskutując o rozrywkach Kryszny i intonując święte imiona Kryszny.
Aby utrzymać siebie, Sanatana żebrał o trochę mąki pszennej, zagniatał z niej kulę, dodając odrobinę wody z Jamuny i wrzucał to w tlące się węgiełki. Ofiarowywał takie bati (upieczone kule chlebowe bez soli) swojemu Bóstwu Madana Mohana. Zostawiając wszystkie rodzaje materialnego zadowolenia, Goswami przyjęli najbiedniejszy sposób życia, jako żebracy. Jedli tyle, aby utrzymać swoje ciała.
Radha-Madana Mohana mandir założony przez Sanatanę Goswamiego był pierwszym otwartym we Wryndawan przez sześciu Goswamich. Opisywany jako „osobiste przedłużenie ciała Śri Ćajtanji Mahaprabhu,” Śri Sanatana jest idealnym mistrzem duchowym, ponieważ daje komuś schronienie lotosowych stóp Madana Mohana. Trzy Bóstwa z Wryndawan (Madana Mohana, Gowindadźi i Gopinatha) są życiem i duszą Gaudija Wajsznawów. Bóstwo Madana Mohana posiada wyjątkową cechę pomagania bhaktom neofitom zrozumieć ich wieczny związek z Najwyższą Osobą Boga, Panem Śri Kryszną.
„Madana Mohana” oznacza Krysznę, który jest tak nieopisanie piękny, że przyciąga nawet Kupidyna, Kamadewę. Sanatana Goswami jest sambandha aćarją, który daje nam wiedzę o naszym właściwym związku z Kryszną. A jego Bóstwo, Madana Mohana, pomaga nam pokonać naszą atrakcję do materialnego zadowalania zmysłów (Kupidyna) i skupić nasze umysły na służbie oddania.
Śri Sanatana Goswami spędził czterdzieści trzy lata podróżując od wioski do wioski we Wryndawan. Wradźawasi z uczuciem dbali o niego, traktując go jak swojego ojca. Z cierpliwością i uwagą wysłuchiwał ich problemów. Potem zadowalał wszystkich wioskowych swoim nauczaniem i praktycznymi radami o wszystkim, poczynając od zwiększania ilości zbiorów aż do rozwiązywania rodzinnych sporów.
„Wyrzekając się wszystkich światowych przyjemności Sanatana Goswami był pokorny, nie przywiązany, zawsze pochłonięty studiami. Mahaprabhu często mówił, że Sanatana Goswami był Jego ulubionym bhaktą. Jako ocean łaski i miłości Sanatana przewyższał wszystkich innych bhaktów w swoim współczuciu względem cierpiących dusz.” (Bhakti-ratnakar)
W swoich ostatnich latach zostawił swoje ukochane Bóstwo Madana Mohana z Kryszna Dasa brahmaćari, swoim uczniem. Wykonywał bhadźan nad brzegiem Manasi Ganga, obok Ćakaleśwara Mahadewa w Gowardhanie. Codziennie przechodził dwudziesto cztero milowy parikram (oryginalna, dłuższa trasa) wokół Wzgórza Gowardhana. Choć miał sześćdziesiąt pięć lat, utrzymywał swój codzienny ślub składania tysiąca ośmiu pokłonów Wzgórzu Gowardhana i każdemu Wajsznawie, jakiego spotkał.
Rozumiejąc trudności Swojego czystego bhakty, Śri Madana Mohana pojawił się pewnego dnia i powiedział: „Baba! Jesteś zbyt stary. Nie kłopocz się tyle, aby każdego dnia okrążać Wzgórze Gowardhana.”
Sanatana odparł: „Jest to jedna z moich codziennych czynności w moim bhadźanie: muszę ją utrzymać.”
„Ale ponieważ jesteś stary,” powiedział Madana Mohana, „możesz teraz zostawić ten ślub.”
Zaczynając znowu iść Sanatana odparł: „Nigdy nie porzucę moich zasad religijnych.”
Twarda determinacja Sanatany Goswamiego, by ukończyć swój codzienny ślub, zadowoliła Śri Madana Mohana (Krysznę). Ale w miłosnych sprawach między Panem i Jego czystym bhaktą, pragnienie Kryszny, by zadowolić Swojego bhaktę często pokonuje pragnienie bhakty do zadowolenia Go. Z miłosnego współczucia dla Swojego bhakty Śri Kryszna stanął na dużym kamieniu (Gowardhana śila) wziętym z Giriradźa. Zagrał na Swoim nieodpartym flecie. Gowardhana śila stopniał w ekstazie, odciskając na sobie lotosową stopę Kryszny.
Przekazując kamień Sanatanie, Kryszna powiedział: „Jeśli będziesz codziennie okrążał tego śila, będzie to tym samym, co chodzenie wokół Wzgórza Gowardhana. Utrzymasz swój ślub nietknięty i nie pójdziesz na kompromis ze swoimi zasadami religijnymi.” Widząc, że Sam Giriradźa (Śri Kryszna) podarował mu tego śila, Sanatana Goswami z wdzięcznością go przyjął. Nadal można zobaczyć tego Gowardhana śila w świątyni Radha Damodara.
Śri Bhaktiwinoda Thakura powiedział w Dźajwa Dharmie: „Sanatana Goswami był upełnomocniony do wyjaśniania ezoterycznych aspektów zamanifestowanych i ukrytych Wradźa lila Kryszny.” Sanatana Goswami poczynił istotny wkład literacki w Gaudija sampradaji dzięki swojej Hari-bhakti-wilasa, Bryhad-Bhagawatamrycie i Bryhad-Wajsznawa-tosani.
Jako Labanga mańdźari Sanatana Goswami służy Śrimati Wiszace-sakhi w nitja nikuńdźa-lila Radha-Madhawy. Samadhi Sanatany Goswamiego znajduje się za świątynią Radha Madana Mohana. (17,29)
)