Jaya Jaya!
Te opowiesci pieknej są tresci,dziekuje Bardzo za nie .wiece ,wiecej wiecej Takich nektarow.
Bo jak sam Pan Kryszna powiedzial nie ma mnie ani w sercach joginow,ani na Waikuntach ,ja przebywam osobiscie tam gdzie moi wielbiciele poprostu cieszą sie rozmowami o Mnie!
Wszelka chwala zebranym Bhaktom!

_________________
W tym wieku kłótni i hipokryzjiNiema innej drogi niema innej drogi niema innej drogi ,jak Intonowanie swietych imion Pana.Hare Kryszna i Rama:-)

1.61
Śri Narada rzekł: To ty naprawdę cieszysz się łaską Śri Kryszny! Twe królestwo cieszy się wszak takim bogactwem. Ma najlepszych mieszkańców, obdarzonych najwspanialszymi cechami charakteru, religijnością, dobrobytem, wiedzą i oddaniem dla Boga.

1.62
Śri Parikszit rzekł: Narada, najlepszy z waisznawów, obszernie opiewał chwały króla, ściskając go raz po raz. Akompaniując sobie na vinie, wychwalał jego wielkość.

1.63
Wówczas król, władca olbrzymiego kraju, oddał cześć temu największemu z mędrców. Zażenowany, spuścił głowę z pod ciężarem słuchania przeznaczonych dla siebie pochwał, i odrzekł z pokorą.

1.64 – 65
Król rzekł: Mędrcze wśród półbogów, ja jestem tylko ludzką istotą o krótkim życiu, me bogactwo jest nieznaczne i tak niewiele mogę dać innym. Nie jestem niezależny. Bezustannie opada mnie strach i rządzą mną trojakie niedole materialnego życia. Nie zasłużyłbym nawet na obietnicę Kryszny, że może obdarzy mnie jakąś łaskę w przyszłości. Czemuż to błędnie sądzisz, że stałem się obiektem Jego współczucia?

1.66
To półbogowie tak naprawdę cieszą się łaską Najwyższego Pana Wisznu. Z ciał ich emanuje blask i zawsze są czczeni przez ludzi.

1.67
Są bezgrzeszni, utwierdzeni w dobroci, nie dotyka ich cierpienie i zawsze są radośni. Działają i podróżują zgodnie ze własną wolą i spełniają pragnienia swych wielbicieli udzielając im błogosławieństw.

1.68
Ich pokarmem jest nektar nieśmiertelności, który usuwa cierpienia takie jak śmierć, choroba i starość. I choć nie nęka ich głód czy pragnienie, spożywają ten nektar z wielką przyjemnością z własnej nieprzymuszonej woli.

1.69
Pobożny Narado, dzięki swemu szczęściu żyją oni w królestwie niebiańskim, dla ludzkich istot dostępnym tylko poprzez spełnianie najpobożniejszych czynów.

1.70
Mój drogi mędrcze, najwybitniejszym z tych półbogów jest Purandara Indra. Ma on pełną władzę nagradzania i karania i obdarza świat życiem dostarczając mu deszczu.

1.71
Włada trzema systemami planetarnymi przez siedemdziesiąt jeden niebiańskich wieków. Żaden z ziemskich królów nie mógłby zasłużyć na takie panowanie, nawet gdyby odprawił sto ofiar z konia.

1.72
Jego koniem jest Uczczaihśrava, a jego słoniem potężny Ajrawata. Krowy jego dają spełnienie wszystkich pragnień, a jego ogród to olśniewający Nandana.

1.73
W ogrodzie tym rosną drzewa pragnień, takie jak paridżata, których kwiaty mogą spełnić wszelkie życzenia. Te drzewa pragnień ozdobione są spełniającymi pragnienia pnączami i przyjmują każdą postać, jakiej się zechce.

1.74
Jeden ich kwiat starczy, aby w pełni zaspokoić pragnienia – czy to pięknych pieśni i muzyki, wspaniałych tańców, szat o żywych kolorach, ozdób, smaczenego jedzenia, czy czegokolwiek innego.

1.75
A w końcu, ach, cóż ja mogę powiedzieć o największym szczęściu Indry: Najwyższy Pan Wisznu pojawił się jako Wamanadewa i został jego młodszym bratem!