gndd napisał(a):
He he... Czy większość? Nigdy nie liczyłam. Sądzę też, że są praktyki vaidhi, które mogą być związane z wielbieniem Bóstw, ale nie muszą. Zresztą wielbienie Bóstw jest wyodrębione wśród praktyk vaidhi jako jedna z pięciu najpotężniejszych - obok słuchania Bhagawatam, obcowania z bhaktami, intonowania imion Pana i mieszkania w Mathurze.
Masz rację, dużo z nich dotyczy wielbienia Bóstw, jednak są też inne. Postanowiłem się im bardziej przyjrzeć. Pogrubiłem te związane pośrednio lub bezpośrednio z wielbieniem Bóstw.
Pierwszych 10 dotyczy początkowych czynności vaidhi sadana w odniesieniu do relacji z mistrzem duchowym:
(1) przyjęcie schronienia lotosowych stóp bona fide mistrza duchowego, (2) przyjęcie inicjacji od mistrza duchowego i uczenie się od niego w jaki sposób pełnić służbę oddania, (3) wypełnianie poleceń mistrza duchowego z wiarą i oddaniem, (4) podążanie śladami wielkich acaryów (nauczycieli) pod kierunkiem mistrza duchowego,
(5) pytanie mistrza duchowego w jaki sposób awansować w świadomości Kryszny,
(6) bycie gotowym na porzucenie wszystkich rzeczy materialnych dla zadowolenia Najwyższego Osobowego Boga, Śri Kryszny,
(8) przyjmowanie tylko tego, co jest konieczne, oraz wchodzenie w kontakt z tym materialnym światem na tyle, na ile jest to niezbędne,
(9) przestrzeganie postów w Ekadaśi
(10) oddawanie czci świętym drzewom, takim jak drzewo banyanowe.Śrila Prabhupad mówi: "Te dziesięć punktów to wstępne wymagania dla rozpoczęcia służby oddania według regulujących ją zasad. Jeśli początkujący bhakta przestrzega na początku tych wyżej wymienionych dziesięciu zasad, z pewnością szybko zrobi postęp w świadomości Kryszny".
Kolejny zestaw instrukcji przedstawia się następująco:
(1) należy zdecydowanie porzucić towarzystwo abhaktów.
(2) Nie należy pouczać osoby, która nie pragnie przyjąć służby oddania.
(3) Nie powinno się być bardzo entuzjastycznym odnośnie konstruowania drogich świątyń czy zakonów.
(4) Nie należy usiłować czytać zbyt wielu książek, ani nie należy pragnąć zarabiać na życie poprzez dawanie wykładów czy zawodowe recytowanie Śrimad-Bhagavatam czy Bhagavad-gity.
(5) Nie należy być lekceważącym w zwykłych stosunkach międzyludzkich.
(6) Nie należy lamentować z powodu straty, ani unosić się radością z powodu zysku.
(7) Powinno się darzyć szacunkiem półbogów.
(8) Nie powinno się niepotrzebnie niepokoić żadnej żywej istoty.
(9) Powinno się starannie unikać popełniania zniewag przy intonowaniu świętego imienia Pana, czy przy wielbieniu Bóstw w świątyni. (dalej Śila Rupa Gosvami rozwija ten wątek podając 32 obrazy, które można należy unikać podczas wielbienia Bóstw
http://www.vrinda.net.pl/vedanta/text.php?a=6&tyt=6&tom=1&b=&c=1&id=11447 -tego wymaga pańcaratrika
(10) Absolutnie nie powinno się tolerować zniewagi przeciwko Najwyższemu Osobowemu Bogu, Krysznie, czy Jego wielbicielom.
Kolejne:
(1) należy dekorować ciało tilakiem, co jest oznaką Vaisnavów. tego wymaga też pańcaratrika
(2) Malując się tilakiem, można czasami napisać na swoim ciele Hare Kryszna.
(3) Należy przyjmować kwiaty i girlandy, które zostały ofiarowane Bóstwu i mistrzowi duchowemu, i nakładać je na swoje ciało. (4) Należy nauczyć się tańczyć przed Bóstwem. (5) Należy nauczyć się składać pokłon natychmiast po zobaczeniu Bóstwa czy mistrza duchowego. (6) Skoro tylko odwiedza się świątynię Pana Kryszny, należy wstać. (7) Kiedy Bóstwo jest wynoszone na spacer na ulicę, bhakta powinien natychmiast dołączyć się do procesji. (8) Bhakta musi odwiedzać świątynię Visnu przynajmniej raz albo dwa razy dziennie, rano i wieczorem.(9) Należy przynajmniej trzy razy okrążać świątynię. (10) Bóstwa w świątyni należy czcić odpowiednio do zasad. (Ofiarowanie arati i prasada, dekorowanie Bóstwa, itd.-tych rzeczy należy przestrzegać regularnie. (11) Należy pełnić osobistą służbę dla Bóstw. (12) Należy śpiewać. (13) Należy pełnić sankirtana. (14) Należy mantrować. (15) Powinno się ofiarowywać modlitwy. (16) Powinno się recytować znane modlitwy.
(17) Należy przyjmować maha-prasada (pokarm pochodzący z talerza ofiarowanego Bóstwom). (18) Należy pić caranamrtę (woda pochodząca z kąpieli Bóstw, którą ofiarowuje się gościom). (19) Należy wąchać kadzidła i kwiaty ofiarowane Bóstwu. (20) Należy dotykać lotosowych stóp Bóstwa. (21) Należy patrzeć na Bóstwo z wielkim oddaniem. (22) O różnych porach dnia należy ofiarowywać arati (aratrika). (23) Należy słuchać o Panu i Jego rozrywkach ze Śrimad-Bhagavatam, Bhagavad-gity i podobnych książek.
(24) Należy prosić Bóstwo o Jego łaskę. (25) Należy pamiętać Bóstwo. (26) Należy medytować o Bóstwie. (27) Należy dobrowolnie pełnić jakąś służbę.
(28) Należy myśleć o Panu jako o swoim przyjacielu.
(29) Należy wszystko ofiarowywać Panu.
(30) Należy ofiarować jakieś ulubione przedmioty (takie jak pożywienie albo szaty). (31) Dla korzyści Kryszny należy podejmować wszelkiego rodzaju ryzyko i czynić wszelkie starania.
(32) Należy być podporządkowaną duszą w każdych warunkach.
(33) Należy polewać wodą drzewo tulasi. (34) Należy regularnie słuchać Śrimad-Bhagavatam i podobnej literatury.
(35) Powinno się żyć w świętym miejscu, takim jak Mathura, Vrindavana albo Dvaraka.
(36) Należy pełnić służbę dla Vaisnavów (bhaktów).
(37) Należy pełnić służbę oddania odpowiednio do swoich możliwości.
(38) W miesiącu Karttika (październik-listopad), powinno się postarać o jakąś szczególną służbę.
(39) Podczas Janmastami (czas pojawienia się Kryszny w tym świecie)' powinno się pełnić jakąś szczególną służbę.
(40) Wszystko cokolwiek robione jest dla Bóstwa, musi być robione z wielką troską i oddaniem. (41) Powinno się znajdować przyjemność czytania Śrimad-Bhagavatam w towarzystwie bhaktów, a nie w towarzystwie laików.
(42) Powinno się obcować z bhaktami, którzy są uważani za bardziej zaawansowanych.
(43) Należy intonować święte imię Pana.
(44) Powinno się żyć w okręgu Mathury.
Jak widać jest trochę tych punktów. Te dotyczące Bóstw swoje rozwinięcie znajdują w pańcaratrice. W związku z tym, według mnie pańcaratrika ściśle wiąże się z vaidhi sadhana bhakti.
gndd napisał(a):
Ale mam w związku z tym pytanie. Jeżeli pancaratrika to miałoby być wielbienie Bóstw i miałoby być związana z vaidhi-bhakti, to co z wielbieniem Bóstw przez tych, którzy są na wyższym poziomie? Nie jest to częścią ich praktyki? Wielbienie Bóstw zamyka się w vaidhi?
Myślę, że wielbienie Bóstw nie zamyka się w vaidhi, że wykracza poza nie. Pańcaratrika daje tattvę, później natomiast wraz z postępem duchowym i oczyszczeniem świadomości zaczyna dominować rasa. Nigdy nie widziałem w jaki sposób raganuga bhakta czci Bóstwa, słyszałem jedynie historie, w których bhaktowie raganuga zachowują zasady pańcaratrika (np. czystość przygotowania ofiarowania), jednak wielbią Bóstwo w nastroju, który nie jest dostępny i zrozumiały dla vaidhi bhaty.
gndd napisał(a):
To jak zrozumieć stwierdzenia Srila Prabhupady, że w ISKCONie wielbimy Bóstwa Radha-Kryszna w nastroju Lakszmi-Narajana? Czy nastrój Lakszmi-Narajana to nie jest nastrój vaidhi? Chyba jest. To co w takim razie z wielbieniem Bóstw w nastroju Radha-Kryszna? Najwyraźniej takie wielbienie jest i zaryzykowałabym twierdzenie, że jest ono możliwe TYLKO dla tych, którzy są ponad vaidhi. Jeśli miałabym rację to co to znaczy?
Nie znam odpowiedzi na to pytanie. Może ktoś z bhaktów spróbuje...?
gndd napisał(a):
Pancaratrika dotyczy równieś tych, którzy są ponad vaidhi. Czy tak? To jak jest z tą pancaratriką, jest ona związana szczególnie z vaidhi czy nie? Czy może pancaratrika oznacza tylko wielbienie Bóstw na poziomie vaidhi, a wielbienie na poziomie wyższym nie nazywa się już pancaratriką? Jak to jest?
Myślę, tak jak pisałem wyżej, że pańcaratrika dotyczy vaidhi sadhany, ale również wykracza po za nią. Czyli jest obecna w nastroju raganuga, jednak zaczyna być dominowana przez specyficzną rasę. Jeden waisznawa (nie pamiętam imienia) karcił swoje Bóstwa (np za to, że nie pilnowały garnków, w których gotował i złodzieje mu je ukradli), mimo to w Ich wielbieniu z pewnością zawierał zasady pańcaratriki dotyczące zachowania czystości (kąpiele, gotowanie...). Adveyta Acarya - sam Pan, czcił śalagram śila zgodnie z procedurą pańcaratriki (czystość, parafenalia, upacara, asana....i pewnie wiele innych)
gndd napisał(a):
W pierwszym wesecie drugiej fali wschodniej (czyli pierwszej) ćwiartki BRS Rupa Goswami pisze, że sa bhaktih sadhanam bhavah prema ca iti tribhodita, czyli że oddanie (bhakti) jest trzech rodzajów: sadhana, bhava i prema. Następnie opisuje sadhana-bhakti. Jest to oddanie, które prowadzi do podstawowego uczucia (bhava) poprzez fizyczny wysiłek czy może należałoby powiedzieć fizyczne działanie. Celem sadhany jest pojawienie się w sercu wiecznie doskonałego uczucia (nitya-siddha-bhava).
W wersecie piątym Rupa pisze: vaidhi raganuga ca iti sa dvidha sadhana-bhidha. Znaczy to, że są dwa rodzaje sadhana-bhakti: vaidhi i raganuga.
W wersecie szóstym jest powiedziane, że oddanie zwane jest vaidhi gdy przejawia się w oparciu o pisma objawione (śastra), a nie o rozwinięcie żarliwego uczucia (raga). Dalej są wersety z pism obrazujące praktykę vaidhi: należy słuchać, intonować i medytować o chwałach Hari. Jest werset o tym, że wszystkie zasady podlegają dwóm: zawsze pamiętać o Krysznie i nigdy o nim nie zapominać. I tak dalej. Rupa pisze też o tym, kto ma kwalifikacje do tego, by praktykować vaidhi: jest to osoba, która dzięki nadzwyczajnemu szczęściu ma naturalną wiarę w służbę oddania i która nie jest ani zbyt przywiązana do świata materialnego, ani nie czuje do niego zbytniej awersji. Osoby mające takie kwalifikacje są trzech rodzajów: uttama, madhyama i kanistha - znany nam wszystkim podział związany ze stopniem wiedzy i wiary. I dalej opisana jest vaidhi-bhakti w wielu, wielu wersetach, łącznie z opisem związanych z nią 64 praktyk.
Potem Rupa przechodzi do opisu raganuga-bhakti. Rupa definiuje raganuga-bhakti w ten sposób: oddanie zwane jest raganuga gdy imituje ono ragatmika bhakti, którą w bardzo wyraźny sposób emanują mieszkańcy Wryndawany. Następnie Rupa opisuje ragatmika-bhakti, aby odróżnić ją od raganugi. Ten opis pominiemy. Następnie opisane są kwalifikacje osoby, która może podążać procesem raganuga: Ten, kto pragnie osiągnąć uczucie (bhava) mieszkańców Wradży, którzy usytułowani są wyłącznie w ragatmika-bhakti, taka osoba ma kwalifikacje do praktykowania raganuga-bhakti. Wskazówką pojawienia się tego intensywnego pragnienia rozwinięcia tych uczuciowych stanów jest to, że gdy kandydat słyszy o ich słodyczy, jego umysł nie zważa ani na wskazówki pism objawionych, ani na logikę. Jednak osoba na poziomie vaidhi powinna polegać na wskazówkach pism i pozytywnym rozumowaniu dokąd nie pojawi się w niej jeden z tych emocjonalnych stanów. Osoba praktykująca raganuga-bhakti powinna ciągle przebywać we Wradży, zaabsorbowana historiami z Wradży, pamiętając Krysznę i imitując tych zaufanych towarzyszy Kryszny, do których nastroju czuje największy pociąg. Jako ciekawostkę mogę dodać, że według Rupy Goswamigo związek przyjaźni z Kryszną można osiągnąć zarówno poprzez raganugę, jak i poprzez vaidhi.
Opis raganugi jest dużo krótszy niż vaidhi, i na tym kończy się druga fala pierwszej ćwiartki nektaru oddania. Trzecia fala to opis bhavy, czwarta to opis premy.
Dziękuję Mataji za to streszczenie. Bardzo dużo się nauczyłem podczas tej dyskusji.
gndd napisał(a):
Pierwszy raz słyszę ten opis o
tattvie i
rasie, ten z wykładu Sri Prahlada! Ciekawy. Znowu, nigdy o tym w ten sposób nie myślałam. Dzięki.
Proszę, polecam ten wykład. Śri Prahlad odnosi pojęcie tattvy i rasy również do związku małżeńskiego. Tattva: żona powinna być zależna od męża i powinna mu służyć (mąż odgrywa rolę puruszy, żona prakriti); mąż dba o potrzeby żony. Jednak zatrzymanie się na poziomie tattvy jest niewystarczające. Musi jeszcze zaistnieć rasa - słodycz, pozytywna wymiana uczuć i emocji, radość, wspólne przeżywanie.... Gdy jest rozbieżność między tymi punktami, związek będzie szwankował.
Prabhu mówił, że niezrozumienie tych punktów przyczyniło się do kryzysu instytucji małżeństwa m.in w naszym ruchu....
bardzo dziekuje ze wogole zwracasz uwage na moje posty,ja jedynie pragne bronic w kazdych okolicznosciach ,nie tylko dobre imie Suhotry Maharaja,ale i wszystkich szczerych wielbicieli ktorzy temu ruchowi Pana Gaurangi poswiecają swoj czas i energie!
