Podałbym jeszcze kilka argumentum ad kominem , ale by mnie zaraz po tym zbanowali.

Podarowałem kilka lat temu Mahabharatę inteligentnemu znajomemu, a on ją obejrzał i zapytał:
Dlaczego nie podano nazwiska osoby, która ją przetłumaczyła? I dlaczego brak nazwiska korektora?
Skąd się wzięła ta maniera w BBT Gndd?
Dlaczego tłumacze i korektorzy pozostają anonimowi?
Teraz wszystko, co dobre i co złe, idzie na konto Śrila Prabhupada.

Uważam,że to co napisał bhakta Jarek jest bardzo poważnym argumentem. Po co wyważać już otwarte drzwi. To jest nonsens. Piszą na nowo książki Śrila Prabhupada i jeszcze stwarzają wrażenie, jakby to zrobił sam Śrila Prabhupad.

I teraz najważniejszy argumentus end kominum:

Gdyby nie było poprawek, cała armia poprawiaczy i mieszaczy straciła by służbę i musieliby się zająć sankirtanem lub robieniem Harinamów, lub jakąś inną pożyteczniejszą służbą. Albo poszukać sobie pracy lub rozkręcić swoje interesy.

Argumetus ad rem-iza jest taki. Przygotujcie się bo będzie gorąco.

Śrila Prabhupad w śpiewniku Pieśni Wajsznawa-Aczarjów pisze:

Mleko dotknięte jadem węża ma trujące działanie.

Pojawia się więc kwestia rzeczywistego zaawansowania duchowego poprawiaczy i tłumaczy szastr Śrila Prabhupada, i zaufania do nich. A także kwestia skutków ich działalności, w postaci ilości sprzedawanych szastr na świecie i efektów ich czytania przez kupujące je osóby.

Vasisztha das, SPAMujesz!

_________________
"IN PRABHUPADA I TRUST"
http://24hourkirtan.fm/

Poniżej prezentuję tłumaczenie pierwszej części artykuły Jayadvaity Swamiego na temat redagowania książek Srila Prabhupady. Mam nadzieję, że z czasem uda mi się przetłumaczyć i zamieścić tu całość. Jeżeli chodzi o tłumaczenia fragmentów oryginalnego indyjskiego wydania Srimad-Bhagawatam, to starałam się nie "wygładzać" specjalnie języka. Na pewno nie przekażę klimatu oryginału, ale może trafi do Was jakaś drobinka. Na końcu każdej części będę podawała przypisy i link do tekstu oryginalnego.

REDAGOWANIE NIEZMIENNEJ PRAWDY

Część pierwsza: Wprowadzenie

”Nic nie dodawajcie. Nic nie odejmujcie. Nic nie zmieniajcie.” To jest instrukcja, jaką wielokrotnie dawał swym uczniom Sri Srimad A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada, założyciel-aczarja ISKCONu. A jednak zaangażował on niektórych z uczniów w redagowanie swoich słów i przygotowywanie ich do publikacji – a to (z definicji) oznacza dodawanie, odejmowanie i zmienianie. Tutaj przedstawię w skrócie historię tego redagowania.

Przed przybyciem na Zachód Srila Prabhupada sam pisał, publikował i dystrybuował swoje książki – była to jednoosobowa firma. Srila Prabhupada sam robił wszystko. Jedyną redakcją jego książek była redakcja, którą robił sam.

Dla Srila Prabhupady przesłanie, treść książki ważniejsze były od języka. Srimad-Bhagawatam (1.5.11) mówi: ”Pisma pełne opisów transcendentalnej chwały, imienia, sławy, postaci i zabaw nieograniczonego Najwyższego Pana są zupełnie innej natury, pełne transcendetalnych słów, których przeznaczeniem jest wzniecenie rewolucji wśród zwiedzionej, bezbożnie żyjącej ludzkości”. Bhagawatam mówi, że nawet jeżeli takie pisma ułożone są w niedoskonały sposób, to ”ludzie oczyszczeni i całkowicie uczciwi słuchają ich, intonują je i przyjmują za prawdę”.

Srila Prabhupada świadom był tego, że jego angielski nie był doskonały. Sam napisał o tym w nieredagowanym komentarzu do powyższego wersetu:

”Wiem, że wiele trudności stoi na przeszkodzie naszej szczerej próbie zaprezentowania tego wspaniałego dzieła przekazującego transcendetalną naukę mającą na nowo obudzić świadomość Boga u ogółu ludzi, by na nowo uduchowić atmosferę świata. Liczymy się z tym faktem, że nasza zdolność zaprezentowania tematu w adekwatnym języku, zwłaszcza języku obcym, z pewnością się nie powiedzie, i że może być tak wiele literackich niedociągnięć mimo naszej szczerej próby, by zaprezentować je we właściwy sposób.”

Mimo to miał nadzieję:

”Ale pewni jesteśmy, że mimo wszystkich naszych błędów w tej kwestii powaga tematu zostanie wzięta pod uwagę, i że przywódcy społeczeństwa mimo wszystko przyjmą ją, jako że jest to szczera próba tak bardzo teraz potrzebnej gloryfikacji Wszechmocnego Wielkiego.”

Podał przykład:

”Gdy dom płonie, jego mieszkańcy udają się po pomoc do sąsiadów, którzy mogą być im obcy, a jednak mimo braku odpowiedniego języka ofiary pożaru wyrażą się i sąsiedzi zrozumieją potrzebę chociaż wyrażona została w nieadekwatnym języku.”

A zatem:

"Podobny duch współpracy potrzebny jest w kwestii głoszenia transcendentalnego przekazu Srimad Bhagawatam wśród całej zanieczyszczonej atmosfery dzisiejszej sytuacji na świecie. Jest to wszak techniczna nauka o duchowych wartościach i dlatego zainteresowani jesteśmy technikami, a nie językiem. Jeżeli ludzie tego świata zrozumieją techniki tego wielkiego dzieła, to jest to sukces.”

A jednak gdy Srila Prabhupada przybył już na Zachód, to chciał, by jego książki były redagowane: ”Chcę, by wszystkie książki, zanim zostaną wysłane do drukarni, były gruntownie poprawione i zredagowane, tak żeby nie było żadnych błędów, zwłaszcza jeżeli chodzi o ortografię i gramatykę czy o sanskryckie imiona i nazwy.” (1)

--------------------

1. List do Satsvarupy Dasy, 25 stycznia 1970

--------------------

oryginał: http://jswami.info/editing_truth/intro

_________________
Govindanandini

http://iskconstudies.org/
http://chomikuj.pl/pampkinus

Dziękuję Govindanandini Mataji za Twoją pracę i tłumaczenia... mi osobiście przybliżasz świat i to "co w trawie piszczy". Proszę o więcej

_________________
Gauranga!!!

z ciekawości zajrzałem do Mahabharaty . Jest i nazwisko tłumacza , jak i korektora

Jayadvaita Swami

REDAGOWANIE NIEZMIENNEJ PRAWDY

Część druga: W jaki sposób książki były pisane?

Zanim zaczniemy omawiać redagowanie, spójrzmy najpierw na to, w jaki sposób książki zostały napisane.
 
Niektóre z książek Srila Prabhupada spisał osobiście: odręcznie lub na maszynie do pisanie. Do tych pozycji zaliczają się ”Łatwa podróż na inne planety”, Sri Isopanisad, pierwsza i druga księga Srimad-Bhagavatam, pierwsze pięć lub sześć rozdziałów ”Bhagavad-gity taką jaka jest” i pięć lub sześć pierwszych rozdziałów Caitnaya-caritamrity, Adi-lili.

Jednak większość książek Prabhupada dyktował i nagrywał na dyktafon marki Grundig. Używał do tego taśm, z których każda mieściła około godziny nagrania. To pozwoliło mu na przyspieszenie pracy, jednak metoda ta miała też swoje wady. Srila Prabhupada miał mniejszą możliwość sprawdzania i poprawiania własnych słów, czasami nagrywał pewne fragmenty dwukrotnie, a przede wszystkim musiał polegać na dokładności osób przepisujących tekst z taśm na papier, a z dokładnością tą było kiepsko, zwłaszcza w początkowych latach. Osoby wykonujące tę służbę nie znały jeszcze zbyt dobrze filozofii, miały problem z ciężkim bengalskim akcentem Srila Prabhupady, i większość używanych przez niego sanskryckich słów i cytatów brzmiała dla nich zupełnie obco. (2) Ponadto Srila Prabhupada często korzystał z klikającego przełącznika by zacząć nagrywać, zatrzymać nagranie czy przewinąć taśmę do tyłu. W rezultacie wiele słów było poucinanych albo zupełnie wymazanych.

Efektem tego było wiele przerw i błędów. Niektórzy z przepisujących po prostu pomijali fragmenty – na przykład całe sanskryckie cytaty – lub zapisywali tylko fontetycznie przybliżoną wersję. Czasami mogli tylko zgadywać, co Srila Prabhupada mówił, i często zgadywali źle.

Wyjątkowo wyraźnie widać to w przypadku ”Bhagavad-gity taką jaka jest”, w mniejszym stopniu w ”książce Kryszna”. (3) W późniejszych książkach jakość uległa poprawie. Srila Prabhupada nie przesyłał taśm do przepisania, tylko gdy podróżował, zabierał osobę przepisującą ze sobą. Dzięki temu bhaktowie ci dobrze zapoznali się z jego filozofią, przyzwyczaili do jego akcentu i poznali jego ulubione cytaty. Niektóre z tych osób nauczyły się też sanskryckiego i bengalskiego alfabetu, aby móc sprawdzać nagrania z tekstami źródłowmi, z których korzystał sam Srila Prabhupada. Dzięki temu chociaż błędy w spisywaniu taśm nadal się zdarzały, to było ich znacznie mniej i były mniej poważne.

Niektóre z książek Srila Prabhupady to kompilacje z jego nagranych wykładów i rozmów. Przykładami są tu ”Nauki królowej Kunti”, ”Nauki Pana Kapili” i małe książki jak ”W drodze do Kryszny” czy ”Doskonałość Jogi”. Pozycją wyjątkową pod tym względem jest ”Nektar Instrukcji”. Srila Prabhupada podyktował tekst swoim uczniom, a oni odręcznie spisywali jego słowa. (4)

W przypadku niektórych książek Srila Prabhupada widział zredagowane manuskrypty lub próbne odbitki przed wysłaniem materiału do drukarni, jednak w przypadku większości książek – nie.

--------------------

(2). W ostatnich latach uczniowie Srila Prabhupady przygotowali nagrania video jego wykładów z napisami, by ułatwić zrozumienie jego słów. Jednak same napisy zawierają liczne przykłady przesłyszeń, co ilustruje fakt, że problem istnieje nadal.
(3). Srila Prabhupada tak właśnie odnosił się do swojej książki ”Kryszna, źródło wiecznej przyjemności”. [Po angielsku: ”Krishna book” i ”Krishna, the Supreme Personality of Godhead”.]
(4). Za historię ”Nektaru instrukcji” wdzięczny jestem Satsvarupie Dasie Goswamiemu, który sam wykonał większość wspomnianej tu pracy.

--------------------

oryginał: http://jswami.info/editing_truth/writing

_________________
Govindanandini

http://iskconstudies.org/
http://chomikuj.pl/pampkinus

Hare krishna!
Edytowanie czy przepisywanie na nowo?
Wygląda na to drugie. Zaczerpnięte ze stronyhttp://www.adi-vani.org/articles.php?articleId=130 zestawienie ilości zmienionych wersetów, dokładniej faktu zaistnienia w nich różnego rodzaju zmian(change)między wyd. z 1972 a poszerzonym wyd.BBT z 1983
Bhagavad-gita As It Is Verses Changed in the BBT 1983 Revised Edition
Po
Chapters 1 - 18: 541 verses out of 700 = 77% changed



Number of Verses Changed Per Chapter

Ch 1: 35 out of 46 = 76% changed; Część 1 35 wersetów z 46 = 76% zmian

Ch 2: 49 out of 72 = 68% changed;

Ch 3: 33 out of 43 = 77% changed;

Ch 4: 23 out of 42 = 55% changed;

Ch 5: 19 out of 29 = 66% changed;

Ch 6: 43 out of 47 = 91% changed;

Ch 7: 22 out of 30 = 73% changed;

Ch 8: 21 out of 28 = 75% changed;

Ch 9: 24 out of 34 = 71% changed;

Ch 10: 36 out of 42 = 86% changed;

Ch 11: 50 out of 55 = 91% changed;

Ch 12: 16 out of 20 = 80% changed;

Ch 13: 24 out of 35 = 69% changed;

Ch 14: 24 out of 27 = 89% changed;

Ch 15: 15 out of 20 = 75% changed;

Ch 16: 20 out of 24 = 83% changed;

Ch 17: 26 out of 28 = 93% changed;

Ch 18: 61 out of 78 = 78% changed
No to wygląda, że idąc tokiem rozumowania Jego Miłości Kryszna Kszetra Prabhu, zgodnie z wersją podaną przez Gndd rzekoma niezdolność Prabhupada, z powodu innego nastroju jaki miał Mu uniemożliwiać postrzeganie w trakcie wykładów setek i tysięcy jak się okazuje błędów była iście obezwładniająca i stawia Jego supremację jako Param Guru, ale przede wszystkim Acaryę Iskcon-u w co najmniej obrażliwym świetle. Poniższy zapis dowodzi czegoś zgoła innego w tej materii. WYJATEK OD REGUŁY ?1 Nie, bo Czysty Wielbiciel żadnym regułom nie podlega!
CHANGES TO THE BOOKS

The problem of hidden co-authors even occurred during Srila Prabhupada’s physical presence. Some disciples deviated from the honest relationship between Srila Prabhupada as author and the disciples as editors. Such persons changed his manuscripts and printed books without his permission and knowledge. After discovering these unauthorized changes, Srila Prabhupada strongly chastised the persons involved and demanded the removal of the changes. For example, during a Srimad Bhagavatam class, Nitai das read a manuscript translation which contained unauthorized changes.

Nitai: “At the time of death, Ajamila saw three awkward persons… His small child, Narayana, was playing a little distance off, and with tearful eyes and great anxiety, he called the name of his son very loudly three times, ‘Narayana, Narayana, Narayana!” (SB 6.1.28-29)
Srila Prabhupada: Is there “three times?”
Nitai: It said in the manuscript. The manuscript said “three times.”
Srila Prabhupada: Who said in the manuscript? There is no three times. Not “Narayana” three times. One time, “O Narayana,” that’s all. So did I say “three times?” No, it is not said here. You should correct it. Once, “O Narayana,” that’s all. There is no reason of calling three times. There is no mention here. Once is sufficient. (laughter) …Uccair ajuhava, very loudly, “Narayana!” Like that. That’s all. Uccair ajuhava akulendriyah. So you edited it? Not yet?
Nitai: No.
Srila Prabhupada: So you should keep at least what is there. (Transcription of recorded lecture for S.B. 6.1.28-29, Philadelphia, July 13, 1975)
Po krótce chodzi o to, Ze Nitai dopisał od siebie!!!, że jakoby Ajamila miał trzy razy zawołać imię Narayan(do swego syna), Prabhupada (wybudzony z innego nastroju?) natychmiast wyłapuje tą spekulację i karci spekulanta! Wykład jest nagrany i pochodzi z Filadelfii z 13 lipca 1975, S.B. 6.1.28-29. Więc jak to ma być z tym rzekomo niedoskonałym i człowieczym, aż do bólu Guru, który stworzył i przeprowadził przez Swiat największą rewolucję duchową , albo jak kto z innego punktu widzenia woli subkulturową? Moim zdaniem to MAYA i wulgarne wkręcanie nam kłamstwa, bo przy wszystkich argumentach, a dużo spraw bierzemy tu na wiarę, bo kto z nas widział owe manuskrypty i kasety z oryginałów, lub najbliższe oryginałom na które powołuje sie Jayadvaita Maharaj, kto je sprawdzał, należy pamiętać o zdrowym rozsądku i proporcjach( patrz ilość zmian!) Podobnie np. W Naukach Pana Caitanyi, u nas bodaj Złoty Avatar ilość zmian ponad 1000! Kto chce niech wierzy w BBTI, ja nie wierzę z wielu różnych powodów.
wasz sługa bh.jarek

“Materially, when a man becomes tired by rendering service to his physical body, he is allowed retirement. But in the transcendental service there is no feeling of fatigue, because it is spiritual service and not on the bodily plane. Service on the bodily plane dwindles as the body grows older, but the spirit is never old and, therefore, on the spiritual plane the service is never tiresome.” S.B. 3.2.3

“Another symptom of a liberated person is vijara, which indicates that he is not subjected to the miseries of old age.” S.B. 5.4.
“One may argue that we may see a person who is spiritually engaged twenty-four hours a day but is still suffering from disease. In fact, however, he is neither suffering nor diseased; otherwise, he could not be engaged twenty-four hours a day in spiritual activities. Therefore, one who is situated in the spiritual status of life is unaffected by...any superficial dirty things.” S.B. 10.4.20

“The spiritual master or acarya is always situated in the spiritual status of life. Birth, death, disease, and old age do not affect him.” S.B. 10.4.20
“Although a devotee may apparently express himself to be ignorant, he is full of knowledge in every intricate matter.” S.B. 3.7.8
Chociaż Czysty Wielbiciel może zdawać się ignorantem, to jest on pełen wiedzy w każdej zawiłości rzeczy.S.B 3.7.8
Wszelka Chwała Srila Prabhupada!

To dlaczego Śrila Prabhupad ostrzegał, że najlepiej jest słuchać Maha-mantry Hare Kryszna z ust czystego wielbiciela.

Ja uważam, że to samo dotyczy słuchania i czytania szastr.

Świadomość Kryszny świadomością Kryszny, a walka o swoją satysfakcję i finanse walką o swoją satysfakcję i finanse.

Widocznie mówimy o różnych wydaniach Mahabharaty. Szkoda ,że już jej nie mam, bo bym sprawdził jeszcze raz.

Redagowanie książek to praca jakościowa, nie ilościowa. Innymi słowy argument przeciwko zmianie/zmianom to konkretny argument, że ta czy inna zmiana jest niewłaściwa z tego czy tamtego powodu. Mogły być dwie bezużyteczne zmiany w całej książce, mogą być setki bardzo użytecznych. Zły argument. Ilość nie ma tu nic do rzeczy.

A tak przy okazcji, to na rozesłanym w tym roku DVD Hari Sauri mówi o tym, dlaczego było tak wiele zmian :


Tyle Hari Sauri.


Kpisz czy o drogę pytasz? Jesteś w tych swoich interpretacjach "iście obezwładniający". Zmyślasz na potęgę. "Supremacja jako Param Guru"? Co to takiego? "Stawia ... Acaryę Iskconu w co najmniej obraźliwym świetle"??? A wyjaśnił byś może dlaczego? Bo ja tego nie rozumiem. Ja nie widzę w redagowaniu Gity NIC co w jakikolwiek sposób umniejszałoby pozycję Srila Prabhupady. Wydanie wersji wierniejszej słowom Srila Prabhupady ma być dla niego obraźliwe???

Czysty wielbiciel podlega regułom. Bhakti-rasamrta-sindhu pełna jest reguł. W zależności od tego na jakim etapie zaawansowanie jest czysty wielbiciel, reguły mogą być inne. Ale tak czy inaczej, co to ma wspólnego z redagowaniem książek??? Zmieniasz temat.

Kwestię Nitaja już żeśmy omawiali, powtarzasz się. I chyba doszliśmy do wniosku, że Nitaj i Jayadvayta Swami to dwie różne osoby. Czy też może Ci to umknęło? I to, że Prabhupada chciał, żeby Jayadvaita Swami był osobą poprawiającą błędy m.in. Nitaja? Też Ci umknęło? To trochę jakby powiedzieć "Jacek się brzydko zachował więc Wackowi trzeba dać klapsa". Nie widzisz różnicy między osobami? Dla Ciebie wszyscy są jednym?

Nitaj jest zresztą dzisiaj naukowcem znanym i cenionym wśród kręgach akademickich zajmujących się tzw. wisznuizmem bengalskim.


O czym Ty mówisz? Co to znaczy "niedoskonałym"? To, że Srila Prabhupada sam przyznał, że jego angielski nie jest doskonały? Czy też może to, że jego redaktorzy robili błędy? Czy w Twoich oczach dyskredytuje to Srila Prabhupadę? Jaką dokładnie masz koncepcję doskonałości czystego bhakty? I co to znaczy "człowieczy aż do bólu"??? Jeszcze czegoś takiego nie słyszałm, moje pierwsze skojarzenie jest z Jezusem. Człowieczy i ból...


Ty to chyba wszystko bierzesz na wiarę, bo na logikę to niedużo. Widziałam fotokopie manuskryptów, kasety też pewnie widziałam. Czy to ma jakiekolwiek znaczenie? Ty jesteś tak zakręcony w swych koncepcjach, że słowa samego Srila Prabhupady Cię nie przekonują. Przyznam, że czytając niektóre teksty zaczynam się czuć jakbym oglądała "Life of Brian"...

Sądzę, że część kaset, jeżeli nie wszystkie, dostępne są ogółowi bhaktów. Wiem, że ogólnie dostępne są kasety z książką Kryszna, a nie wiem czy jakiekolwiek inne się zachowały.

_________________
Govindanandini

http://iskconstudies.org/
http://chomikuj.pl/pampkinus