Dlaczego w Śrimad Bhagavatam, w Bhagavad - gicie i innej literaturze porównuje się życie ludzkie do życia zwierząt takich jak: psy, wielbłądy, osły, krowy itp. ? Chodzi też o specyfikę ich zachowań.

Haribol
Ludzie często wykonują te same czynności co zwierzęta(jedzenie,picie,obrona,sex i spanie),które są naturalnymi potrzebami.Jednakże ludzka forma jest przeznaczona do wznioślejszych zadań,mianowicie od poszukiwania odpowiedzi na pytania...
Ludzie powinni również kontrolować takie popędy jak seks,nie zaś jak pieski dwa szukające przyjaciela..
A to że potrafimy w znacznie większym stopniu kontrolować i eksploatować Ziemie,w porównaniu ze zwierzętami,wynika z naszej wyższej pozycji w chierarchii(małpa potrafi więcej niż pies),co nie znaczy że kanapa za 949 prosto z ikea,abo prztulny domek w porównaniu z gniazdkiem słowika,jest miarą naszego człowieczeństwa
No cóż,niektórzy się bronią(a przy prawdziwym pokoju wcale nie musieliby,przynajmniej przed drugim człowiekiem), myśląc że miarą ich człowieczeństwa jest filozofia-najlepszą obroną jest atak
cóż...Hare Kryszna!

_________________
Jay Śri Kryszna!!!

czasami latwiej jest nam zrozumiec nasze zachowania kiedy zestawimy je z zachowaniem zwierzat. mozemy wtedy uzmyslowic sobie jak materialistyczne i animalistyczne sa nasze codzienne zachowania, i jak niewiele nasze zycie rozni sie od zycia zwierzat. to tak jak spojrzenie w lustro, gdzie zamiast siebie widzimy w lustrze jakiegos zwierzaka.

Osioł – to juczne oraz pokorne zwierze. Ciężko pracuje dla swego Pana dzień i noc zadowalając się wiązką trawy, chwilą snu, cały czas obawiając się, że zostanie zbity przez swego pana; nawet zaspokajać swoją żądzę seksualną ryzykuje, tym, iż będzie bezustannie kopane przez stronę przeciwną. Osioł ten śpiewa czasami poezję i filozofię, ale ten ryk jedynie niepokoi innych. Taka jest pozycja głupców pracujących dla korzyści. Pragną korzystać z owoców swojej pracy nie dzieląc się nimi z Najwyższym.
Najczęściej ci, którzy pracują ciężko dzień i noc, aby uwolnić się od brzemienia stworzonych przez siebie samych obowiązków, mówią, iż nie mają czasu słuchać o nieśmiertelności żywych istot. Dla takich mudha krótkotrwałe osiągnięcia materialne są wszystkim – pomimo faktu, iż korzystają oni jedynie z bardzo niewielkiej części owoców swojej pracy. Czasami spędzają bezsenne dnie i noce po to, aby osiągnąć jakąś tam korzyść, i chociaż cierpią z powodu wrzodów i niestrawności, zadowalają się praktycznie żadnym pożywieniem. Dzień i noc zaabsorbowani są jedynie ciężką pracą dla korzyści nierzeczywistych panów. Nie posiadając wiedzy o swoim prawdziwym panu, niemądrzy wyrobnicy tracą swój cenny czas, służąc mamonie. Nigdy nie podporządkowują się panu wszystkich panów, ani też nie zajmują sobie czasu słuchaniem o Nim z właściwych źródeł.

Kryszna każdemu sie odwzajemnia proporcjonalnie. Wiekszosc ludzi jest poszukiwaczami rezultatów swej pracy, dalej są poszukiwacze wyzwolenia i najmniejsza grupa to Ci ktorzy nie chcą szczescia pochodzącego z rezultatow pracy czy wyzwolenia- to bhaktowie. Jedyne szczęscie jakie zadowala bhakte to paramananda pochodzace z milosnej sluzby (czyli dzialania) dla Kryszny.

_________________
Niech Pan Śri Ćajtanja, księżyc Nawadwipy, król tancerzy, pojawi się
w zakątku mego serca.

Bhag 02.03.20 Ten, kto nie słuchał przekazów o potędze i cudownych czynach Osoby Boga i nie śpiewał lub nie intonował głośno cennych pieśni o Panu, ma uszy jak nory węży, a język jak język żab.
Żaby rechoczą głośno i rezultat tego jest taki, że rechot ten jest jedynie zaproszeniem dla węży, które wychodzą z nory i przychodzą, by je pożreć. Język został dany człowiekowi specjalnie do śpiewania hymnów wedyjskich, a nie do rechotania jak żaba.

_________________
Aniruddha das
Sopot